Bu kitap hakkında
Kitabın konusunu özetlemem gerekirse; Raci adındaki ana karakterimizin rüyalarında farklı âlemlerde gezmesini ve hakikati aramasını konu alıyor.
Âlemlerde gezen Raci, okurken gerçekten "Ben ne okuyorum?" dedirtecek cinsten hikâyeler anlatıyor. Şayet anlayabilirseniz ne âlâ; çünkü bu absürt hikâyelerin verdiği mesajlar fevkalade. Ancak anlayabilmek bir o kadar meşakkatli. Çünkü kitabın içerisinde zor ve bilinmedik kelimeler bulunuyor; bazen sürekli kelimelerin anlamlarına bakmak hikâyenin akışını bozabiliyor. Neyse ki hikâyeler kısa olduğundan hızlı bir şekilde ilerleyebiliyorsunuz.
Bu kitabı herkese tavsiye edemem çünkü hem anlaşılması hem de kullanılan kelimeler oldukça zor. Ben de okuduğum hikâyelerin birkaçını idrak edemedim. Ancak hikâyeler su gibi akıyor ve insanı sürekli "Şimdi vermek istediği mesaj nedir?" diye düşünmeye itiyor. Eğer bu kitabı okumayı düşünüyorsanız ve tasavvufi eserleri seviyorsanız; tek kelimeyle, OKUYUN!
Kitapta geçen ve çok sevdiğim bir alıntıyı da buraya ekliyorum:
"Halkımız içinde bir zümre var ki yalnız 'bilmediğini bilmez', bundan başka her şeyi bilmek iddiasındadır."
Bu kitabı okumaya başladığımda bu kadar akıcı olacağını düşünmemiştim hiç. Kitabın özeti sanki şu cümlede gizliydi: Emrayin dişlerini sıktı, yine de acılarla inledi, ama bir şey söylemeye cesaret edemedi. Konuşmadan, düşünce yoluyla veda ediyordu oğluna. Bu veda sürdükçe, kalkıp son adımını atması da o kadar zor oluyordu. O gece şunu da anladı: O güne kadarki hayatı , o gecenin, o anın hazırlayıcısı idi. Doğmuş, yaşamış ve şimdi, son gücüyle, oğlunda kendini sürdürmek için ölüyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Sardunyalar Güneşi Sever" İncelemeEdebiyat
Kitabı bu sene 72. defa verilen "Sait Faik Hikaye Armağanı"nı kazandıktan sonra tanıdım. Kitap kısa kısa 14 hikayeden oluşmakta. Hikayeler anladığım üzere durum hikayesi yani Sait
Bu kitap iki hikayeden oluşuyor.özellikle kitaba da isim olan hikaye oldukça etkileyici.Aytmayov öyle bir anlatmıs ki kayıkta onlarla beraber sis bulutunun içindesiniz ve susuzluktan kurumuşsunuz gibi bir haletiruhiye içine giriyorsunuz.
Herkese merhaba. Cengiz Aytmatov’un daha önce Beyaz Gemi, Elveda Gülsarı, Selvi Boylum Al Yazmalım, Toprak Ana, Cemile, İlk Öğretmenim, Gün Olur Asra Bedel kitaplarını okumuştum. En sevdiğim kitabını seçemiyorum çünkü çoğunu çok severek okudum ama İlk Öğretmenim ve Beyaz Gemi’nin yeri bende ayrı. Bu kitabını da en az diğerleri kadar severek okudum. Cengiz Aytmatov’un kitaplarında artık şaşırmadığım tek şey kitaplarının sonu asla mutlu bitmiyor. Birileri bir şekilde eksik kalıyor bu kitabında olduğu gibi…
Bu kitap diğer kitaplarından farklı olarak bozkırda değilde denizin tam ortasında geçiyor. Bozkır tasvirini ustalıkla yapan Cengiz Aytmatov burada denizi müthiş bir ustalıkla tasvir etmiş. Orhan Ata, Emrayin, Mılgın ve Kirisk’in hikâyesi... Kirisk henüz çocuktur. Denize dair babası, dedesi ve amcası kadar bilgisi yoktur. Hikâye babanın evladını denizle tanıştırmak istemesiyle başlar. Dört kahraman denize açılır ve denizde bilmedikleri ama içten içe tahmin ettikleri acımasız sona doğru yol alırlar. Denizde yaşanan felaketlerden dolayı işler istedikleri gibi gitmez ve Kirisk’in hayatta kalması için Orhan Ata, Emrayin ve Mılgın canını feda eder. Hüzün dolu bir hikâyeydi. Kitapta beni en çok etkileyen alıntı şuydu: “Koca bir denizin ortasında susuzluktan ölüp gitmek korkunç bir şeydi.”
Cengiz Aytmatov kitapları arasında çok bilinmeyen ama çok dokunaklı bir hikaye. Deniz kıyısında koşan ala köpek ismi bir metafor gibi kullanilmis. Dağ için bu tabiri kullandığını görüyoruz. Kirisk isimli 11 yaşındaki çocuğun babasıyla denize açılması. Denizde yaşanan trajik olaylar. Kirisk in yaşantısının gozlerinin önünden geçmesi.. cesaretini kanıtlamaya çalışması.. Atalarının fedakarlığı.. oldukça etkili hikaye ve güçlü tasvirleriyle olayın içine çekiyor insanı.