Alakbar Mammad
@alakbarmammad
De omnibus dubitandum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Dinliyordum. Bana zeki dediklerini duyuyordum. Yalnız şunu anlamıyordum: herhangi bir kimsedeki erdemler, nasıl oluyordu da bir suçlu aleyhine ezici bir kanıt olabiliyordu.
Reklam
Ama yine de bir şeyler değişmişti. Yarını gözlerken, kendimi yeniden hücremde buluverdim. Yaz göklerinde uzanıp giden o bildik yollar insanı günahsız uykulara da zindanlara da götürebiliyormuş demek.
Zaten anacığım da böyle düşünür ve sık sık, "İnsan eninde sonunda her şeye alışır," der dururdu.
Baktım, karısıyla Marie o sırada baş başa vermiş gülüşüyorlardı. Belki ilk kez, gerçekten evlenmeyi düşündüm.
Biraz gülümsedi, gitmeden önce. "Umarım bu gece köpekler havlamaz. Hep benimkiymiş gibi geliyor bana," dedi.
Reklam