Alara Sıla Gündüz
@alarasila33
Rezalet
1 yıldız bile çok aslında zamanında bu kitabın neden kaldırıldığı çok belli. Tecav*z, işkence ve şiddeti okumak hiç bu kadar iğrendirmemişti. Ayrıca Zade'in bu suçu yapanlara işkence edip sonrasında aynısını kendisi yapması ve bahane olarak da nasıl olsa ileride o da beni isteyecek demesi o kadar saçma ve iğrenç ki. Adeline'ın ise bunu bu kadar çabuk kabullenmesi ve romantize etmesi yüzünden saçlarımı yolmak istedim. Lütfen böyle şeyleri romantize edip normalleştirmeyin.İşkence sahnelerinin bu kadar detaylı olmasından bahsetmek bile istemiyorum. Kitabın hasta bir zihinden çıktığı çok belli. Bu kitaba ve Zade'e bu kadar aşık okur görmek ise oldukça üzücü. Kendisine saygısı olan birinin okumaması gereken bir kitap fazla bir yorumda bulunmak istemiyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir Hikayenin Sonu
Eveeet bir serinin daha sonuna geldik. Açıkçası kitapların arasındaki zaman farkından dolayı çoğu şeyi unutmuşum o yüzden ilk sayfalar kafa karışıklığı içinde geçti ama serinin en çok beğendiğim kitabı oldu. Emilia ile ilgili gerçekler beni gerçekten çok şaşırttı,birçok olayı şok olarak okudum. İlk kitaplardaki birçok noktayı birleştirmemi sağladı. Oldukça sürükleyici ve heyecanlı buldum. Aynı zamanda diğer iblis prensleri de daha çok görmek hoşuma gitti. Haset'e resmen aşık oldum çok tatlıydı:) Güçlü kadın karakter sevdalısı olarak Vittoria ve Emilia beni tatmin etmeyi başardı. Emilia'nın sonda yaptığına da üzülmedim değil tabi ki keşke Öfke daha önce anlatsaydı da başka bir çözüm bulsalardı. Emilia konusunda son olarak yazarı tebrik etmem gerek karakterin değişimini oldukça iyi yansıtmış okurken hiç tuhaf gelmedi. Olumsuzluklarından bahsetmek gerekirse -spoilerlı kısım-Öfke'yi biraz daha olayların içinde görmek isterdim. Cadılar ve vampirler de çok çabuk vazgeçmiş gibi geldi seri bitmeden bu dünyayı biraz daha keşfetmek isterdim. Hepsi bir yana beni tatmin eden bir final oldu.
İyi mi kötü mü?
-Spoilersız Yorum-
Kitap aslında çok güzel başlamıştı. Fazlasıyla Wednesday havası vermişti ama ana karakterin daha pozitif olması hoşuma gitti. Sonu da oldukça şaşırttı. Beni şaşırtan çok fazla kital olmaz o yüzden o olayı işleyişini sevdim. Beğenmediğim yerleri saymadan önce kitaba aşık olmadığımı ama beğendiğimi söylemem lazım.Fakat kitaptaki smut... Normalde kitaplarda smut ve romantizm seven biriyim fakat sahnelerin sıklığı ve anlatılış şekli bir süre sonra beni çok rahatsız etti. Bir ara ana konudan uzaklaştığımı hissettim. Ana karakterlere gelirsek, Corvina'nın hiç kimsenin yıllardır -gözlerinin önünde olan-bulamadığı sırları bulması biraz klişe geldi. Kitaplarda güçlü kadın karakter sevdiğim için Corvina ile çok bağ kuramadım.Ayrıca sonda bir sürü sorunun cevapsız kalmış olmasından da hoşlanmadım en azından birkaç sorunun daha cevabını isterdim. Umarım ikinci bir kitap olur ve cevabını alırız. Eğer reading slumptan çıkmak için bir şey arıyorsanız çerezlik bir kitap.
Hemen okunması gereken inanılmaz bir kitap
Uzun zamandır okumayı bekliyordum ve sonunda okuyabildim. İlk sayfadan itibaren orijinal ve içine çeken bir kurgusu var elimden zor bıraktım. Klişe neredeyse yoktu ve karakterler o kadar güzel anlatılmıştı ki hangisinin favorim olduğuna karar veremedim. Kitabın beni en çok çeken tarafı hem günümüzün bir sürü sorununa değinmesi hem de Nova'nın kimseye ihtiyaç duymayıp kendi kararlarını alan güçlü bir kadın karakter olarak çizilmesi oldu. Kendisine aşık oldum desem az. Kısaca konusundan bahsedersem hikaye Nova isimli kızımızın yaşadığı kasabada başlıyor. Nova gökyüzüne aşık normal bir genç olarak hayatını sürerken bir efsane olarak inanılan Elemental'den alfinler 100 yıl önce kaçırılan varisleri aramaya geliyor ve hikaye başlıyor. Yıkılmış su krallığının deli su varisi olan Nova Diyar'da bir anda sebebini bile bilmediği bir nefret ile karşılanıyor. Geri kalan kurgu ile ilgili ne söylesem spoiler olur gibi geliyor. İçinizde acaba beğenmem gibi bir şüphe varsa hemen onu içinizden atın ve kitabı alıp okuyun derim.
10/10
Şeker Portakalı,en sevdiğim kitap. Yıllar önce okumaya ilk başladığım zamanlarda tavsiye üzerine elime geçmişti. O zamanlar "off klasik kitap mı bu? Çok sıkıcıdır." tarzında bir çocuk olduğum için önyargılar ile başlamıştım. Kitabın ortalarına gelmeden gözyaşları içinde kaldım tabi :D İlk başlarda Zezé'nin şizofrenisi olduğunu düşünmüştüm ama çocuk yaşta hayali arkadaş edinmek normaldir,değil mi? Bu fikrimi kime açsam aynı şeyi söylüyor siz ne dersiniz bilmem ama ikinci ve üçüncü kitabı okuduysanız belki aynı fikirde olursunuz. Her neyse kitabın konusuna dönecek olursak Zezé Brezilya'da fakir bir ailenin birçok çocuğundan bir tanesi. Kitaba başladınız zaman henüz 5 yaşında fakat okumayı kendi kendine çözebilecek kadar zeki bir çocuk. Aynı zamanda da çok yaramaz olduğu için ailesinden sürekli dayak yiyor. Yeni taşındıkları evin bahçesindeki şeker portakalı ağacı ile dost oluyor ve ona vurup kızmaya kızmayacak tek arkadaşı olduğunu düşünüyor. Daha sonrasında bir kaza sonucu tanıştığı Portekizli bir adam ile arkadaşlığı başlıyor ve bizde Zezé ve onun Portuga'sı ile yaşadığı üzücü anıları okumaya başlıyoruz. Eğer hala okumadıysanız şiddetle tavsiye ederim. 
Şeker Portakalı 
José Mauro de Vasconcelos
Şeker Portakalı José Mauro de Vasconcelos