Tam uzaklaşacaktı ki gözleri, salonda bir yere takıldı. Koltukta oturan Barış'a.
İkisi de kıpırdamadı.
Yalnızca baktılar. O bakışta fazlasıyla pişmanlıklar olsa da geriye hiçbir şey kalmamıştı.
Yağmur başını hafifçe eğdi. İyi ol, der gibi. Barış da aynı şekilde karşılık verdi. Sen de, der gibi.