Aley B.
@aleybayindir
45 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Biraz daha büyüyelim, buradan beraber kaçarız."
"Nereye kaçıcaz?"
"Bilmem, buluruz kaçacak bir yer. Belki de doktor olurum, gelir seni kaçırırım. O zaman benim de Doğanlarınki gibi bir evim olur. Boş ver, ne diye kendini bu kadar üzüyorsun? Bak hasta masta olursun ha, bu kadar üzülme."
"Hasta olayım, ölsem ne olur ki? Asıl annem de ölmüş, babam zaten öteki çocuklarını alıp kaçmış. Bana üzülen bile olmaz."
"Yok kız, sakın ölme ha! Ben çok üzülürüm…”
Sayfa 147
İçimizdeki yaralar her zaman dayakla, fiziksel şiddetle açılmaz. En çok, en yakınlarımız açar o yaraları, bazen bir şey söylemeyerek, bazen gözümüze bile bakmayarak, her hareketiyle bizim ne kadar değersiz, ne kadar önemsiz olduğunu bize bir şekilde hissettirerek...
Sayfa 136
"Kolayı seçiyorsun."
"Kolayı mı? Ben bugüne kadar hayatımla ilgili hiçbir şeyi seçmedim ki... Hep bir şeyler için mücadele ettim ama seçimi benim yerime hep başkaları yaptı. Bana da yaşadığım ortama uyum sağlamak kaldı."
"Hâlâ öyle mi?"
"Biraz öyle, biraz değil. Ben bu hayatın beni sürüklediği yollarda kayboldum galiba. Ama neler yaşadığımı bilmedikçe anlamazsınız beni."
"Sen anlatırsan ben anlamaya hazırım. Hem bu ilaçlar krizlere iyi gelebilir ama seni çöp kız olmaktan kurtarmaz."
Sayfa 41