Şükürler olsun ki, karanlık bir dönemin daha sonuna geldim. 24 saattir, aklımın almayacağı şekilde her şey çözüldü, hayatım normale döndü. Savaşsızca nefes alabiliyorum, sanırım tekrardan sohbet
Nefes aldığım bir gündü. Uyanmak değilde, güne başlamak çok zor geliyor bu sıralar. O evden çıkmak, çıkmak için hazırlanmak. Dün gece mesela lise arkadaşlarımla buluştum, pijamalarımla. Aynı o
Artık bu süreci toparlarken, sessizce bir şeylere veda ettim. Çünkü üzerime yeni bir yük alamazdım, çok yoğundum. Çok sevdiğim rutinlerdendi vazgeçtiklerim, ara verdim aslında. Habersizce giderken
Dün farkında olmadan "bunu atlatayım asla bir daha zorlanıyorum kelimesini kullanmayacağım" demişim. Evet yaşadığım, süründüğüm inişi çıkışından katça fazla olan 11 gün geçirdim. Büyümem