Aleyna
@aleyna_p
''For my part I know nothing with any certainty, but the sight of the stars makes me dream.''
18 okur puanı
Ekim 2016 tarihinde katıldı
7/10
2021 3. kitabı
''Ne Olduğu'', Hakkında Ne Keşfettiğimize BağlıdırBilim
Bir deneyde bir sonuç elde ederiz, ama o deney düzeneğinde görünüşte önemsiz bir değişiklik yaptığımızda sonuç değişir. Böyle olduğu halde, o küçük değişikliğin bu kadar farklı bir sonuç yaratmasını sorgulamak beyhudedir, çünkü Bohr diyor ki, bu iki durumda aslında baktığımız şeyler hiç de aynı şey değildir. Sonuçlar farklı olduğu için, iki deneyin bileşenleri arasındaki fark yok denecek kadar azken bile süreçlerin kendisinin temelden farklı olduğunu ilan ederiz (dedektörü şuraya değil buraya yerleştirdik). Bohr'un yaptığı ayrım doğru soruya odaklanmamıza yardımcı olur. Önemli tek değişikliğin bakma tarzımız olduğunu söyler. O yüzden, ''parçacığın nereye gittiği''ne dayanarak, sonuçtaki değişikliğe neyin sebep olduğunu kestirmeye çalışmak yerine, ''Nasıl baktığımız niçin önemli?'' sorusunu sormamız gerekir.
Bu da beraberinde daha derin bir soruyu tetikler: ''Bu vakada, diğerlerinde elde etmediğimiz hangi bilgiyi elde ettik?'' Nihai olarak bizi kuantum mekaniğini daha iyi anlamaya götürebilecek sorunun, ''Parçacık hangi yolu izliyor?'' değil, işte bu soru olduğuna inanıyorum.
Kopenhag YorumuBilim
Kopenhag yorumuna göre, atomların, elektronların ve diğer kuantum varlıklarının biz onlara bakmıyorken ne yaptıklarını sormak anlamsızdır ve kuantum deneyinin ne kadar doğru sonuç vereceği konusunda emin olamayız. Tek yapabileceğimiz belirli bir deneyin belirli bir sonucu olacağı ihtimalini hesaplamaktır. Bu tıpkı bir çift zar attığınızda 12 gelmesinin bir olasılık olması veya toplamda 5 gelmesinin başka bir olasılık olması gibidir. Ayrıca toplamda 17 veya 4,3 gelmeyeceğini bilirsiniz. Aynı şey kuantum deneylerinde de olur. Bazı sonuçlar daha olası, bazıları daha az olası, bazıları ise imkansızdır.
Zarla toplamda ne geleceğini önceden bilemeyebilirsiniz; ama en azından zarlara bakmadığınızda orada olduklarını bilirsiniz. Kopenhag yorumu der ki, kuantum varlıkları gözlemlenmediğinde çeşitli olasılıklar sunan bir dalga karışımına dönüşür (buna bazen dalga fonksiyonu denir). Bu karışım, durumların üst üste binmesi (süperpozisyon) olarak bilinir. Bir ölçüm yapıldığında, ölçümün davranışı kuantum varlığını çeşitli olasılıklarla uyumlu olan bu durumlardan birini seçmeye zorlar ve dalga fonksiyonu çöker; ama ölçüm yapılır yapılmaz, kuantum varlığı bir kez daha bir karışıma, yani üst üste binme durumuna dönüşür.
