Ben sıradan bir insandım. Hem hataları hem doğruları olan; şeytana uyan, sonra Tanrı’ya ellerini açıp af dilemekten yüzü kızarmayan, işleri yoluna girdiğinde Tanrı’nın varlığını unutan ve sonra çıkarları uğruna defalarca şeytanla aynı sofraya oturmaktan çekinmeyen insandım.