Evet şahane bir aşk yaşamıştım. Çünkü şahane bir aşk, harcanmış bir hayat demektir… çünkü gerçek aşk, acımasız bir sarmaşık gibidir. Nasıl ki sarmaşıklar sarıldıkları kocaman ağaçlar dahil etraftaki bütün bitkileri boğar, öldürürse aşk da kendisinden başka hiçbir duygunun yaşamasına izin vermez. Aşkta başarının, mutluluğun ve ahlakın yeri yoktur. Sadece acı ve güzellik… Gitgide tümüyle acıya dönüşecek bir güzellik. O sebepten pınar genellikle trajiktir. 
Sessiz ve dinlendirici yerler, kalabalık, gürültülü yerlerde yetişmiş ve acı çekmiş olanların ruhuna nasıl işler, onların bezgin yüreklerine nasıl kendi tazeliklerini bağışlar? Bunu kim anlatabilir!
Gerçi hayatımın zevki, sevinci de sevdiğim insanlarla birlikte onların mezarına gömüldü ama ben gene de yüreğimi tabuta çevirmedim. Sevmek yeteneğimi sevdiklerimle birlikte gömmedim. Çektiğim derin acılar duygularımı yalnızca güçlendirip inceltmeye yaradı.