Aleyna
@aleynadogan
107 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Sahabe ikliminde hayatıma konuk ettiğim, anlamaya ve anlamlandırmaya gayret ettiğim bir diğer sahabe Zübeyr b. Avvam'dır. Onun şahsiyetini oluşturan en temel kavramlardan ilki ihlas, ikincisi ise aşktır. O ihlası hayatının eksenine yerleştirerek, risalet davasının beklentisiz bir yiğidi olmuş, ilk günden son güne kadar da imanının kendisine kazandırttığı heyecandan hiçbir şey yitirmeden büyük bir aşk insanı olmuştur. Yiğit bir anne olan Safiye'nin oğlu, yiğit bir dayının Hz. Hamza'nın yeğeni, yiğit bir kayınbabanın Hz. Ebubekir'in damadı, yiğitler yiğidi alemlerin sultanı olan Efendimiz'in (sav.) bacanağıdır. İslam'ın geldiği o ilk günlerde Hz. Ebubekir'in vesilesiyle iman edenlerin beşincisidir. Zübeyr b. Avvam doğan erkek çocuklarına şehit olmuş sahabelerin, kız çocuklarına ise Efendimiz'in (sav.) hanım ve kızlarının isimlerini vermiştir. Peygamber Efendimiz (sav.) "Her Peygamberlerin havarileri vardır. Benim de havarim Zübeyr'dir." diyerek ona Havâriyü'r-Resul/Peygamber'in havarisi lakabını vermiştir ve kendisini Talha b. Ubeydullah ile kardeş kılmıştır. Canım, malım sana feda olsun Ya Resulullah (sav.) diyerek hayatı boyunca O'nun (sav.) yolundan ayrılmaması beni çok etkiledi. Onun gibi amellerimizi ihlas ve aşk ile yapabilenlerden olalım inşallah.
Sahabe iklimine Hz. Hatice validemizi okuyarak başlamış oldum. Muhammed Emin Yıldırım hocamız kitabın girişinde sahabe iklimine yolculuğun iki temel amacının olduğunu söylüyor. İlki Ashâb-ı Kiram efendilerimizi doğru anlamak, ikincisiyse sahabenin hayatlarının örneklerini bugünlere taşıyarak onlarla anlamlanmaktır. Benim de bu niyetle okumaya başladığım sahabe ikliminde ilk olarak Hz. Hatice validemizi anlamaya, anlamlandırmaya gayret ettim. Hocamız Hz. Hatice validemizin şahsiyetinin dört temel anahtarını edep, sadakat, fedakarlık ve vefa olduğunu ifade ediyor. Eserde Hz. Hatice'nin iffet abidesi olarak hayasızlığın karşısında hayayı kuşanarak kendini muhafaza etmesinden dolayı Tâhire, ticarete devam etmesinden dolayı da Tâcire olarak iki lakapla anıldığı söylenmektedir. Onun evlenmeden önceki ve evlendikten sonraki hayatını, hassasiyetini görmekteyiz. İslamiyetle birlikte kendisinin Peygamber Efendimiz'e (sav.) olan sadakatini ve her daim O'nun (sav.) yanında olup yeri geldiğinde teselli ettiğine, risalet davasına hem malı ile hem de canı ile yardım ettiğine şahit oluyoruz. Ayrıca Hz. Hatice'nin vefatından sonra Efendimiz'in (sav.) ona olan bağlılığını ise en derinden hissedebiliyoruz. Muhammed Emin Yıldırım hocamızın ifadesiyle; "Hz. Hatice validemiz sıradan bir hanım değildi. O; sadakatin, vefanın, fedakarlığın, mücadelenin, aşkın bir abidesi idi. O hem yârdı hem yardımcı... O hem sırdaştı hem yoldaş... O hem anne kucağı gibi şefkatli hem bir dost gibi vefalı idi. O ilklerdendi; Efendimiz'in (sav.) ilk göz ağrısı, yastığının ilk ortağı, ilk iman eden, ilk namaz kılan, ilk Efendimiz'e (sav.) çocuk doğurandı. Her şeyin en ilki o idi. Bunun için de hanımlar aleminin sultanı o idi. Bunun için de Efendimiz'in (sav.) gönül tahtının sultanı idi."
Eserde insanın iç dünyasını ele alan, insanın kendi kabuğuna çekilerek yaşamasını ve kendi iç hesaplaşmasını görmekteyiz. Kitapta bahsettiği yeraltından kastı ise insanın kendi iç dünyası ve düşünceleridir. Yazar; kimi zaman kendinden nefret eder gibi döktüğü cümlelerinde, artık beklentilerinden bile bir şey beklemeyen insan profilinde bir görünüm sağlamaktadır. Yaşadıklarını duygusal bir şekilde yazan yazar, gittikçe kendini toplumdan soyutlar ve öyle yaşamaya başlar. Onun gelgitlerini, yaşadığı ikilemleri, hırsları, pişmanlıkları en derinden hissettim, sanki bütün olanları ben yaşıyordum. Alışılmışın dışında farklı ve güzel bir kitaptı, okumanızı tavsiye ederim.
