Önemli olan yol değil, yolculuktur. Bir yere varmaktan çok, o yere nasıl vardığın önemlidir. Anlıyor musun? Hayatta bir yolculuk değil midir? Bir insanın yaşayıp yaşamadığından daha önemlisi nasıl yaşadığı, yaşadığı müddetçe neler yaptığıdır.
Kimimiz kimsemiz yoktu. Bir Kimliğimiz bile olmadığı için devlete göre yaşıyor bile sayılmazdık. Hiçbir kaydı, belgesi bulunmayan bir insanın ölümü açıkçası kimsenin umurunda olmazdı.
İnsanlar yaşlanıyordu, bunun ayrıcalığı yoktu ama yaşlanan insanların bir kısmı olgunlaşmış olarak, bir kısmı ise olgunlaşmadan ölüyordu. Bunun püf noktası ise bir insanın “Nasıl görünüyorum?” sorusundan “Nasıl görüyorum?” aşamasına geçmesiydi.