Aleyna
@aleynagokkus
Psikolojik Danışman
Ankara Üniversitesi
İzmit
1999
24 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yine bir Ahmet Ümit şahaneliği…
Her okuduğunuzda sizi -pozitif anlamda- şaşırtmayacak tutarlı ve istikrarlı bir kalem. Dilinin akıcılığı, olay örgüsünün düzeni, çözülmekte olan davanın harika ilerleme hızı, Başkomiser Nevzat’ın öz muhakemeleri, Komiser Ali’nin olaylara farklı bakış açısıyla Başkomiser Nevzat’ı tamamlaması… daha sayamayacağım birçok şey var bu yazarda beni çeken.
Kitabı okurken konuyla ilgili vicdan sorgulaması yapıyorsunuz. Başka bir açıdan bakmanızı sağlıyor. Durumun her iki cephesini de tanıyorsunuz. Toplumsal bir sorunu ele alan bir kitap. Gerçekler yüzünüze çarpıyor. Bu gerçeklikler içinde katile hak verecek misiniz?
Reklam
AnlamakDüşünce
Kitabı okurken zorlanacağımı ve içime dokunacağını biliyordum fakat bu denli etkileneceğimi hayal edemezdim. Kimi yerlerde nefesimin daraldığını hissettim, bir kadın olarak maruz kaldığımız/bırakıldığımız şartlar bir kez daha sırtımdaki varlığını hissettirdi. Kadınların, sadece kadın olduğu için, öldürülmediği, şiddet görmediği, ayıplanmadığı, eleştirilmediği… yarınlar dileğiyle. (Not:Pınar Kür’ün kitabın kaldırılması kararı üzerine yaptığı savunmasını okumanızı kesinlikle tavsiye ederim.)
Knut Hamsun'un yarı otobiyografik şekilde yazdığı Açlık kitabı, içeriğinde açlığın tasvirini tüm çıplaklığıyla anlatıyor. Fiziki sağlıksızlığın getirdiği kaçınılmaz bilişsel ve ruhsal sağlıksızlık her satırda karşımıza çıkıyor. Tüm bunların yansıması olan karmaşa, yazarın olay örgüsüne de yansımış durumda. Karakterin eylemlerine çoğu zaman 'yok artık' diyecek ve tutarsızlıklarına anlam veremeyeceksiniz.
Kitabı neredeyse tek solukta okuduğumu söyleyebilirim. Yazarın diline alışmak birkaç sayfanızı alıyor, diyebilirim. Karakterin yaşadığı çatışmalar, neredeyse her paragrafta farklı bir düşünce işlenmesiyle sizin de ruhunuza işliyor.
yollarDüşünce
Bir kaynaktan doğup kollara ayrılan bir akarsu gibi çizdikleri yolların çizilme sebeplerinin aynı olduğu karakterler görüyoruz. Yaşamdaki yerlerini, kim olmak istediklerini ama kim olduklarını, şüphelerini, korkularını, içsel çatışmalarını görüyoruz bu karakterlerin. Bambaşka hayatlar yaşıyor olsalar da, kendilerini sorgulama nedenleri farklı olsa da aynı sebepten kaynaklanan bir çatışma halini izliyoruz.
Kitabı okurken, apayrı kaygıları olan bu insanların hikayeleri birleşecek mi, diye bekliyorsunuz. Bu sorunuzu tam yanıtlamışken yazar sizi şaşırtıyor. Ya da en azından ben böyle hissettim. Akrabalık bağlarını birleştirmek biraz zaman alıyor. Belki de ilk yazıldığı halinde daha açıkça anlatılmış olabilir. Yazar kitabın son düzenlemesinde daha yalın bir dil tercih ettiğini ifade ediyor.
Olayların hızlı akmasından çok, yaşanan olayların karakterler üzerindeki etkisi ve onların yaşamlarının bu olaylar merkezinde nasıl geliştiğini anlatıyor. İçsel sorgulama hali tadında fakat bir daha neler olduğuna dair bilgi edinmek isterdim. Son 50 sayfa inanılmaz akıcıydı, hep bir merak içindeydim. Bu akıcılığın yer yer olmasını isterdim. Genel anlamda keyifle okuduğum bir kitaptı, 'Yeşil Peri Gecesi'ni de okumak için can atıyorum. Yazarın dilini, seçtiği kelimeleri ama özellikle de yaptığı benzetme ve metaforlarını çok sevdim.
‘Fare Kapanı’ kitabının tiyatroya uyarlanmasıyla tanıştığım Agatha Christie, polisiye-cinayet romanlarına bir şans vermemi sağladı. Bu kitabını okurken, tiyatro izliyor gibi her saniye zihnimde canlandı. Detaylı betimlemeler ve karakter anlatımları şahaneydi.
Olayı çözümlerken, son sayfalara kadar -son 5- katili kesinlikle anlamıyorsunuz. Bu çok ilginç çünkü olayın yaşandığı anı anlatırken katille ilgili büyük ipuçları var. Fakat sorgu esnasında fikriniz değişiyor, şüpheye düşüyorsunuz. Doğru çıkan tahminleriniz ise size büyük keyif verecek. Not: Katil her zaman uşak olmayabilir. Yoksa öyle mi?
