Aleyna Öztürk
@aleynazturkk
Şu anda okuduğu kitaplar
Zübükzade İbraam'ı Tanıdınız Değil Mi?
"Şimdi çok iyi anladım ki, Zübük bir tane değil, biz hepimiz birer zübüğüz." Aziz Nesin böyle noktalar romanını. Ve ekler: "Ama gerçekten zübüklerden, kendi zübüklüğümüzden kurtulabilecek miyiz?" Bu sorunun ucunu açık bırakır yazar. Okuyucunun, toplumun temelinde çürümeye yüz tutmuş olan vicdan mahkemesinde yanıtı aramasını bekler.
Aziz Nesin'in iğneli dilini ve kara mizah anlayışını en üst doruklarda tattırdığı Zübük, Mum Hala adını verdiği günlüklerde de söz ettiği gibi Vatan gazetesinin, yazardan mizah romanı istemesiyle başlar. Romanın ilk adının Vilayetlik İstiyoruz olması dönemin iktidarı Demokrat Parti'nin seçimleri kazanabilmek için çeşitli vaatler ile ortaya çıkmasıydı. Bunlardan biri de ilçeleri vilayetlik yapmaktı.
Türlü sebeplerden ötürü romanını tamamlayamayan yazar, yeni tasarısı olan Zübükzade İbraam Bey tiplemesi ile tam adıyla Kağnı Gölgesindeki İt (Zübük) romanına başladı.
Zübükzade İbraam Bey'i tanırsınız. O hepimizden biri ve toplumun mihenk taşıdır.
"Son derece ahlaksız, şerefsiz ve kalleş biriydi. Maaşlı bir eleman iken aldığı rüşvetleri yastık altında biriktirdi. Foyası ortaya çıkmaya yüz tutunca, siyasetin dokunulmazlık zırhına bürünmek istedi. Önce belediye başkanı oldu. Yağcılık yapa yapa, rüşveti her yere bulaştıra bulaştıra yükseldi. Yağma, talan, soygun ve vurgun etiketi oldu. Yalanlarıyla insanları kandırdı, kamplara ayırdı. Namuslu insanları birer birer harcadı. Atatürkçü insanlara komplolar kurdu. Öylesine yüzsüz, öylesine utanmaz, öylesine alçaktı ki, yolsuzluklarını ortaya çıkaranlara hain, kendisini ise vatansever ilan etti."
Nasıl? Eminim ki artık kimlerden bahsettiğimiz ile ilgili kafanızda bir şeyler canlanmıştır.
Zübük, Aziz Nesin tarafından yazılan ve ilk yayınlanma tarihi 1961 olan dönemin en başarılı ve ses getiren siyasi
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Okuyucu, eserde Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun, Osmanlı Devleti'nde Padişah Abdülmecid tarafından okutturulan ve batılılaşma anlamında atılan ilk somut adım olan Tanzimant Fermanı'nın, İstanbul ve çevresindeki yüksek zümredeki insanlara nasıl iştirak ettiğini görmektedir. Öyle ki milli kişiliğimizi ve toplumsal değerlerimizi kaybetmiş, her anlamıyla batının uyduruk bir kuklası haline gelmişizdir.
Bu olaylar silsilesinin arka planında, dönemin siyasi ve askeri durumlarına da değinen yazar, Balkanlarda aldığımız ağır hezimeti ve 1. Dünya Savaşı'nın vuku bulmasına da yer verir.
Eserin büyük bir bölümünün geçtiği konakta, aile içi kuşak çatışmasını ve fikir ayrılıklarını belirgin bir şekilde gözlemlemekteyizdir. Kısaca ana karakterlerin kişilik analizini yapacak olursak:
Naim Efendi: Konağın büyükbabasıdır. Çeşitli memurluklarda bulunduktan sonra istifa etmiş, emekli maaşı ve babasından kalan serveti idare ederek geçinmektedir. Gayet uysal ve kalender meşrep olan bu yaşlı adam, eskinin geleneklerini temsil eder.
Servet Bey: Konağın damadıdır. Şark terbiyesi almasına rağmen hayat görgüleri ve yaşam tarzı buna tam bir zıtlık oluşturur. Müslümanlık ve Türklükten nefret eder.
Sekine Hanım: Naim Efendi'nin kızı ve Servet Bey'in eşidir. Zayıf ve silik bir mizacı vardır.
Cemil: Naim Efendi'nin torunu ve Servet Bey'in oğludur. Batılı bir tahsil görmüştür. Henüz 22 yaşında bir mektep öğrencisi olmasına rağmen eğlence yerlerinden çıkmaz ve kadınlar ile düşüp kalkar.
Seniha: Naim Efendi'nin torunu ve Servet Bey'in kızıdır. Batı sevdalısıdır. Arzu ve hulyalarına tezat oluşturan bu konaktaki yaşayıştan ve memleketten nefret eder.
Hakkı Celis: Naim Efendi'nin kız kardeşi Selma Hanım'ın torunudur. Şair ruhlu olan bu genç adam Seniha'ya aşıktır.
Faik Bey: Konağın sürekli
