Gülümsemesine artık hüzün bulaşmıştı. Kalplerini gülümseme maskesi arkasına saklayarak daha fazla kırılmaktan korumaya çalışanlar,bir gün artık sahiden gülümseyemediklerini fark ederler. Çünkü artık gülüşün gerçek dürtüsünü ve rengini unutmuş, böylece yitirmişlerdir. Unuttuklarımızı yitiririz !
'Tabiattaki bütün canlara eşitlikle saygı duyan,tokgözlü,vakur ve cesur o insanlardan, bugün Anadolu'nun yaşayan bütün halklarına karışan şimdiki Türk'iyeliler nasıl oldu da zekâyı kurnazlıkla, vicdanı cüzdanla,gururu açgözlülükle karıştıran insanlara dönüştüler?...
İhanete en yatkın insanlar,hayattan beklentileri en yüksek, göğüslerinde taşıdıkları yürekse en zayıf olanlardır. Zaten öyle adamlar kendileriyle öyle meguldürler ki , aşk meşk onlara göre değildir...