Böyle bir son beklemiyordum ... O kadar yaralandım ve üzüldüm ki sözlerimle nasıl anlatacağımı bilemiyorum. Bir insanın benciliyeti ... Doğaya, çevresine, insanlığa olan amaçsız benciliyeti...Bazarbay. Hakkında hiçbir yaratığın iyi söz söyleyemeyeceği biri . Diğer tarafta Boston ve Akbara . Hayatın her koşulda sillesini yemiş ama asla savaşmaktan ve o hayattan vazgeçmemiş iyi yürekli iki varlık. Karşılaşmaları ikisinin de çevresine duyduğu sevgisini nasıl bu şekilde bir çıkmaza dönüp ikisini de felakete sürüklemişti . Bu hikaye nasıl bu şekilde karışıp ikisinin de sonuna mâl olmuştu.Başka şekilde yaşanır mıydı? Bir sürü senaryo ama tek bir gerçek.Okurken nefessiz kaldığım,sonuna varmak istemediğim,sonunda yaralandığım kitaplardan biri.
Ay güneşi kıskanmıştı
"Sözün doğruysa eğer,gece gündüz durmadan ona koşmalısın ki ona ulaşabilesin.Ona ulaştığın vakit de zaten onda yok olursun, varlığın görünmez olur. O zaman onun ışıkları seni yakar, varlığını ortadan kaldırır.Sonunda onun cemaliyle görünmeye başlayabilirsen işte o vakit halk seni parmağıyla birbirine gösterir."Acaba ne oldu da güneş önünde ışık saçabiliyor?" der.