İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rasgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.
Şimdi anlıyorum ki, insanlara her ne kadar hayatta kalmalarının sebebi kendi çabalarıymış gibi gözükse de hakikkatte onları yaşatan sadece sevgidir. Kim yüreğinde sevgi taşırsa o sevgi Tanrı'dandır ve Tanrı o kişinin yüreğindedir, çünkü varlığın sebebi sevgidir.
Başkalarına yaptığı kötülüklerin en büyük cezası kendi durumuydu. Çevresindeki her şey gibi çürümüş olan büyük acısının hiçliğiydi onun en büyük cezası.