“İnsanlar birbirine yaklaşmak için konuşurlar normalde. Her nedense sen daima bunun tam tersini yapıyorsun. Mesafeni koruyorsun. Hiç dikkat etmedin mi buna…”
…Paralar, kredi kartları, takım elbise, kravat, gömlek, timsah derizi ayakkabımar ansızın yok olup da yağmur altında çırılçıplak kalındığında şaşırmama yeteneği. Gık demeden yeniden ve tereddütsüz başlama yeteneği.
“…Yaşadığın her gün beyazların siyahları ezdiğini göreceksin. Şunu unutma: Kim ki siyahlara bunu yapar, kim olursa olsun -ne kadar zengin olursa olsun, ne iyi aileden gelirse gelsin- yine de pisliktir.” Atticus öylesine sakin konuşuyordu ki kullandığı son sözle irkildik. Baktığımda yüzünü kaygılı gördüm. “Bir siyahın bilgisizliğinden yararlanan aşağılık bir beyazdan daha mide bulandırıcı bir şey olamaz. Kendimizi kandırmamalıyız. Bir gün bunların faturasını ödeyeceğiz. Dilerim sizin zamanınızda olmaz.”