Bir hikâye düşünürüm, soğuk kış geceleri ürperince. Gene düşün! Gazetedekilerden mi? Hayır, annemin anlattıklarından bir hikâye: Bir zamanlar, bir padişahın üç oğlu olmuş, ama daha önceden hiç oğlu yokmuş ve padişah bir erkek çocuğum olsun diye çok üzülür, Allah'a yalvarırmış. Bizim gibi mi, diye düşünürdüm ben annem anlatırken, bizim gibi erkek çocukları bile yok muymuş padişahın? Vah, zavallı padişah, ona acırdım, annemi, İsmail'i ve beni daha çok severdim. Odamızı, eşyalarımızı... Annemin masalları gibi bir kitap olsa, harfleri büyük olsa, okusam, okusam, okurken onları düşünerek uyuyakalsam, rüyamda onları ve zavallı padişahı görsem. Mutlu mudurlar? Mutluydular, hepsi eskiden. İnsan rüyasında mutlu olur. Bazan korkarsın da. Olsun, gene de sabah, o korkuyu düşününce seversin, değil mi, seversin rüyanın korkusunu? Bakkalda gördüğün güzel esmer kadını düşünmeyi sevdiğin gibi seversin. Haydi şimdi, güzel esmer kadını düşüne düşüne uyu güzel uykuyu.