a
@algol
38 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Ben ki kaşar, ben ki kompetan, ben ki arkasında yığdığı yıllar boyunca, yığınla--- İçim titredi, içim kesik kesik konuştu:
Ah Ali, sen gittiğinden beri---
Ali yirmi üç yıldır---
Ali dile kolay, tam yirmi üç yıldır---
Ali seni düşünmeden geçirdiğim bir gün bile olmadı.
Seni en az bir kere hatırlamadığım bir tek gün bile olmadı.
Okuduğumuz şiirlerden en az birini kendime tekrar etmediğim tek-bir-gün bile olmadı. Benim dengemi bozmayınız. Ali.
İyidir beraber olmamız. Ali.
Ve nasıl göz gözeyiz ansızın bir infilak. Ali.
Biliyorsun ben hangi şehirdeysem yalnızlığın başkenti orası. Ali.
Hepimiz yaşadık, nedir ki zaman! Ali.
Bir kurban gibi yeniden başlamak gerekiyor işe. Ali.
Doğduğum çöller ardımdan gelecektir. Ali.
Ne kadar rezil olursak o kadar iyi. Ali!
Şimdi sıra ona üzerimdeki kıyafetlerin o kadının olduğunu anlatmaya geldi. Evet delikanlı diyeceğim, o kolilerden filmdeki kadının üzerinde gördüğüm bütün giysiler tek tet çıktı. Siyah beyaz filmin rengarenk kostümleri… ama adamınkiler yoktu. Uzun süre, neden acaba diye düşündüğümü söyleyeceğim. Neden sadece kadının giysileri… bir de o filmler… Sonra çok acıklı bir son yazdım… Belli ki kadın ölmüştü, diyeceğim, kadın ölmüştü ve adam önce çok üzülmüştü. Bu filmleri tekrar tekrar seyretti, kadının dolapta öylece duran giysilerini koklayarak ağladı, çok ağladı… ağladı… ağladı… çok ağladı, diyeceğim… sonra unuttu belki, diyeceğim. Kadını unuttu. Sonra soracağım, sizce kadını unutmuş, başka bir kadını sevmiş, başka bir kadını sevince de bu filmleri ve kadının sarılıp koklayıp çok ağladığı giysilerini bir koliye koyup atmış olabilir mi, diye soracağım.
“Git, Cemile git! Yaptığından asla pişman olma, unutma ki sen mutluluğunu, en sarp yollarda yürüyerek buldun!”
Yüreğimi bağrımdan söküp, akıp giden sulara atabilmek için neler vermezdim... Hiç acım kalmazdı o zaman, hiç pişmanlık kalmazdı içimde, anılarım olmazdı hiç.
