“İnsanın yaşamın ne olduğunu kavrayan bir varlık olduğunu söyleyenler yanılıyor. Anlama yetisi pek bir işe yaramaz; konuşuyor olması aptallığını yok etmez. Ancak insan kardeşinin acısını sezip duyumsamaya gelince, aptallığı hayvanları geçer.
Kimi zaman sokakta, yüzü gözü sararmış, dalgın bakışlı bir adam ya da hıçkırıklar içinde bir kadın görürüz. Gerçekten hayvandan üstün yaratıklar olsaydık, o adamla o kadını hemen durdurmamız, yardım elimizi uzatmamız gerekirdi.
Benim gözümde insan denen varlığı hayvandan üstün kılan tek şey budur! Oysa bunun izi bile yoktur!”
Panait Istrati - Kira Kiralina
“İnsanlara yalan söyledim, adım değiştirerek kendimi sakladım. Yaşamımda bunun kadar ağırıma giden bir şey olmadı. Benim Kemal Sadık Gökçeli olduğumu bir Abidin Dino bir Arif Dino bir de romancı arkadaşım Orhan Kemal biliyordu.
Ortaokuldaki Türkçe öğretmenimle karsılaştım bir gün Adanada. Yahu Kemal! Çok iyi bir yazar var Cumhuriyet'te, kimdir acaba?' dedi bana. Yasar Kemal'i övdü. Ona bile o yazarın ben olduğumu söyleyemedim.”
Yaşar Kemal - Ebedî Efendiler Edebî Köleler
Bilmemek bilmekten iyidir,
düşünmeden yaşayalım
Mâra,
günü ve saatleri ne yapacaksın
Senelerin bile ehemmiyeti yoktur.
Seni ne tanıdığım günleri hatırlarım
ne seneleri
yalnız seni hatırlarım
ki benim gibi bir insansın.
Tanımamak tanımaktan iyidir,
seni bir kere tanıdıktan sonra
yaşamak acısını da tanıdım.
Bu acıyı beraber tadalım
Mâra.
Başım omzunda iken sayıkladığıma bakma
beni istediğin yere götür.
İkimiz de ne uykudayız,
ne uyanık.
İBRAHİM
ibrâhîm
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim
güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrâhîm
güneşi evime sokan kim
asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrâhîm
gönlümü put sanıp da kıran kim