Şirketlerde hedefler uğruna tüketiliriz. Zaman sadece amaçları ölçtüğü veya netleştirdiğinde anlamlıdır. En önemli şey hedeftir.
Bir birey olarak insan içinse anlar önemlidir. Hatırladığımız ve değer verdiğimiz şeyler anlardır.
Dindar yobaz, Tanımlama Sistemi'ni bilimsel bir zemine oturtamamış, insan aklını ciddiye almamış, hatta yok saymış kişidir. Bilim yobazı da insanın gönül ve anlam çerçevesi gereksinmesini ciddiye almamış, kendi Değerlendirme Sistemi içinde 'anlam çerçevesinin içindeki biz' i görememiş kişidir.
Evet, nasıl yaşayacağız? Kendi seçimlerimizle mi, başkalarının bizim için yaptığı seçimlerle mi? Şahsiyet olmuş biri gibi mi, dolap beygiri gibi mi? İnsanın kendisi olarak var olabilmesi kendiliğinden gerçekleşen bir şey değildir. Bu, özgürlüğüne değer veren bir savaşçı bilinci ve tavrı gerektirir.