''... Evet, Bayan Reed, zihnimdeki bazı korkutucu sancıları size borçluyum. Ama sizi affetmeliyim çünkü ne yaptığınızı bilmiyordunuz; kalbimi parçalarken yalnızca kötü huylarımı söküp attığınızı sanıyordunuz.'''
''Yerimden fırlayarak boynuna sarılmak ve onu ağlaya ağlaya öpmek için müthiş bir arzu duydum. Hayatımda hiç bu kadar mesut olduğumu, içimin bu kadar genişlediğini hatırlamıyordum. Bir insanın diğer bir insanı, hemen hemen hiçbir şey yapmadan, bu kadar mesut etmesi nasıl mümkün oluyordu? Ahbapça bir selam ve temiz bir gülüş... Ve ben bu anda başka hiçbir şey istemiyordum...'''
Hepimizin bir Raif Efendi'si olmalı diye düşünüyorum...