Halk avcıları
halktan ne kadar uzaksalar
o denli
yakın ve şirin görünmeye çalışırlar.
Sömürü düzenini sürdürmek
ve halkın alınterini yağmalamak için
tumturaklı laflarla duyguları okşarlar,
nabza göre şerbet vererek
halkı uyutmaya çalışırlar.
Ama günün birinde
tak eder halkın canına...
Umutlar çoğalır, öfkeler artar,
ele ele verir tüm ezilenler...
Ve işte o zaman
maskeler alaşağı edilir,
kuzu postuna bürünmüş halk avcılarının
çirkin yüzleri tüm iğrençliğiyle
gözler önüne serilir.
