"Hemen teslim olmadım yani; fakat güzel şeylerin bir gün biteceğini biliyordum."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
..Korkuyu Beklerken..
"Korkuyorsan, neden bu kadar uzakta yaşıyorsun şehirden? Neden üç evli sokağın en ucundaki evde oturuyorsun? Son kaldırım taşından bile elli beş adım ötede ne işin var? Garip kaderime gülümsedim; aynaya bakarak tabii.Tatlı hir gülümseme.Eski neşemi kaybetmediğimi göstermek için. Sonra durgunlaştım. Neden? Unuttum. Dur, hayır; unutamadım. Yalnız kaldıkça, yalnız kalmaktan korktukça.. Aynadan uzaklaştım; fakat biliyordum, böyle bir düşünceydi.Köpekler sinirimi bozdu, şimdi kendime gelirim. Buldum: Yalnız kalmaktan korktukça yalnızlığım artıyor. Bu sefer gerçekten gülümsedim. İster görün ister görmeyin; gülümsedim işte. Her şeyimi kaybetmedim daha; çıkmayan candan ümit kesilmez, havlayan köpek ısırmaz. Hay Allah kahretsin!"
"..Bilmiyorum, bazen karıştırıyorum; özellikle, başımda uğultular olduğu zamanlar.Onun gibi düşünmeyi bilmek isterdim"
"Gülen, sohbet eden binlerce insanın içinde ben kendi içimdeki o kayıp insanı arıyordum.". 
Stefan Zweig
Stefan Zweig