MEDİNE’DE, peygamberimize ilk iman edenlerdendi Esma. Peygamberimiz güzel konuşmasından dolayı ona kadınların hatibi ünvanını vermişti.
Esma bir gün Peygamberin huzuruna geldi. Dedi ki:
“Anam babam sana feda olsun ya Resulallah.
Ben sana kadınların elçisi olarak geldim.
Allah seni bütün erkek ve kadınlara peygamber olarak göndermiştir. Biz sana ve senin Rabbine iman ettik.
Kadın olduğumuz için evlerimize kapandık kaldık, nefislerinizi tatmin ettik, çocuklarınızı karnımızda taşıdık.
Siz erkekler ise Cuma namazı kılmak, camiye ve cemaate girmek, hasta ziyaret etmek, cenazelerde bulunmak, birden fazla hacca gitmek gibi hususlarda bize üstünlük sağlamış bulunuyorsunuz.
En önemlisi Allah yolunda cihat etmek... Siz hac, umre ve düşmanla savaşmak için evlerinizden çıktığınız zaman mallarınızı biz koruruz. İplik eğeriz, size elbise yaparız. Çocuklarınızı besleriz. Peki, biz sizin kazandığınız hayır ve sevaplarda size ortak olamaz mıyız?”
Esma’nın bu sözleri peygamberimizin çok hoşuna gitmişti. Ashabına dönerek dedi ki:
“Siz bir kadından din konusunda bundan daha güzel bir soru duydunuz mu?”
Peygamberimiz sonra Esma’ya dönerek:
“İyi anla ve seni buraya gönderen hanımlara da iyi anlat. Bir kadının kocasıyla güzel geçinip onun hoşnutluğunu kazanması sevap bakımından o saydığın üstünlüklerin hepsine denktir...” buyurdu.