"Oğulcağızım! Yol ikidir. Biri aşağıdan yukarıya çıkmak, di-
ğeri de yukarıdan aşağıya düşmektir.
"Sana bu konuda bir örnek vereyim:
"Kapımızda bulunanlardan birisi adaletle, hakla hareket et-
mezse, yanımızda bir mevkiye sahip olabiliyor mu? Ama ada-
letle, hakla hareket ederse, her gün bize biraz daha yaklaşmış
olmaz mı? İnsan da böyledir. İnsan adaletle hareket ederek bü-
tün ışıklara baskın olan ışıklar evrenine yaklaşmak için, yar-
dımcıları olan bedensel güçlerini akıl yolunda yürütürse, bir
süre sonra, o evrene ulaşma konusunda bir yol almış olur. Bu
ilk yolu almış olmanın belirtisi, herhangi bir kimsenin gözün-
de, aşağı evrendeki işleri eleştirecek ölçüde ışık ortaya çıkması-
dır.
"Bundan sonra, yolun ortasına gelmiş ya da orta yola ulaş-
mış olan kimse aşağı evrene durmadan gelen ışıkları görebile-
cek dereceye yükselmiş olur.
"En son ve en yüksek basamağa yükselmiş olan kimse, var-
lıkların gerçekliklerini görmüş, öğrenmiş, bunların gerçeklikle-
rine ermiş, adalet ve hak doğrultusunda bunlar üzerinde tasar-
ruf yapma hakkını kazanmış olur. Sana şunu söylerim ki:
"Eğer sen, senin her sevdiğini kabul eden ve her istediğini
yapan bir kadına sahip olmak istiyorsan, buna olanak yoktur.
Eğer iman yoluna girmek ve güvenlik içinde bulunmak istiyor-
san, bu Absal faciresinden kendini kurtar, koru...
"Senin ona gereksinimin yoktur. Onunla düşüp kalkmaktan
sana yarar gelmez. Sen, bu evrenin giysilerinden soyun; ben sa-
na yüce evrenden bir kız alayım. O, seni sonsuz birlikteliğine
ulaştırır; aynı zamanda, Allah da senden hoşnut olur..."
Sonsuzluğun diyarından mı geldin
Ağlarken de, gülerken de güzeldin
Toprağından kaldı bende bu yare
Sen baharın yâr gününde açan gül
Ben baharın her gününde avare
sahi aşk neydi?
Aşk:
Züleyha'nın "Yusuf!" diye ah etmesi
Yakub'un ağlamaktan gözlerini kaybetmesi
İbrahim'in ateşe vakurca yürümesi
İsmail'in Allah'a kurban edilmesiydi
Eyyub'un hastalıkla şifa bulması
Yunus'un balığın karnında Allah'a yakarması
Rahmet peygamberinin Hatice annemize vefası
"Yâr'i gâr"ın dizlerinde efendisini uyutması
Fatma'nın babasını herkesten sakınması
Aişe'nin O'nun ardından hayranlıkla bakması
Hüseyin'in Kerbela'da onurluca baş vermesi
Ethem'in tacı tahtı bırakması
Mansur'un darağacına gülerek çıkması
Âşığın maşuka feda-yı can etmesiydi
Hülasa, aşkın ta kendisi olan Hakk'ın
Gönüllerde tecelli etmesiydi
Ve hakiki aşk vefakâr yiğitlerin işiydi!
Sayfa 17
“Bize Allah kâfidir! Umarım ki onun katında büyük mükâfat alırız...Ey bütün Nebileri, dostları alan dünya; Kimseye yâr olmazsın her şeyin yalan dünya!..
Lâkin onun menbâı sadece yüce “DİN”dir!..
“Ben hikmetin eviyim; Ali de onun kapısı...”
Yâ Alî! Mazlûmun inkisârından [kalbinin kırılmasından] sakın ki, Allahü teâlâ onun beddüâsını, kâfir de olsa kabûl eder.
