“Dünyada bir tek insana inanmıştım.
O kadar inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak,
bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı.
Ona kızgın değildim. Ona kızmama, darılmama,
onun aleyhinde düşünmeme imkân olmadığını
hissediyordum. Ama bir kere kırılmıştım.
Hayatta en güvendiğim insana duyduğum
bu kırgınlık, adeta bütün insanlara
dağılmıştı; çünkü o benim için bütün
insanlığın timsaliydi..”