Gözde Özdemir
@alphesibia
95 okur puanı
Kasım 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaşadıklarım ve Düşlediklerim deneyimim
Gülten Dayıoğlu benim için çok özel bir yazar. İlk yazdığı çocuk kitaplarıyla okuma alışkanlığı kazandım. Bilimkurgu ve fantastik hikayeleri sayesinde bu türleri hayatım boyunca anam babam belledim. Genç edebiyatına giriştiği sıralar ben de genç kızlığa girişiyordum, bir nevi rehber öğretmenim oldu. En temel değer ve zevklerimin oluşmasında büyük katkısı olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Ancak, okuyucu kitlesinden çıkmamla birlikte uzun zaman boyunca yeni kitaplarını takip etmedim. Yeni eserler üretip üretmediğinden hatta varlığından bile bihaberdim. O yüzden ismini kitap fuarında imza verecek isimler arasında görünce çok şaşırdım ve heyecanlandım. Fuarın açılış saatiyle imza vermeye başlayacak ve 1 saat kadar fuarda duracaktı. İstanbul'un bir diğer ucundan Beylikdüzü'ne 2 saat süren metrobüs yolculuğum sonrasında kan ter yetişebildim kendisine. Kalabalık bir sıra vardı önünde. Aç kurt yavruları gibi kitaplarına saldıran çocuk ve gençlerin anne babaları dışında sıradaki en yaşlı kişi olduğumu fark ettim. Nesiller boyu bu denli sevilmek bir yazar için ne büyük gurur olmalı. Sıra bana geldiğinde ölümüne heyecanlıydım. Stantta duran kitaplarının bir kısmını okumuş bir kısmını ise hiç duymamıştım. Sonra bu kitabı gördüm. Masalcı tanrıçamın zihnine ve hayatına davet eden vaatkar bir altın anahtardı bu kitap. "Gözde kızıma" diye imzaladı. Heyecandan yamulmuş yüzümle birlikte fotoğraf çektirdik. Utancımdan kimseye gösteremedim de fotoğrafı.
Kitaba gelirsem: kendi okuyucu kitlesine hitap eden sevimli idealist bir dille aktarıyor yazarlık hikayesini. Her bir öyküsünün, romanının, kendi hayatının hangi serüvenlerinden kaynaklandığını ve nasıl serüvenlere yol açtığını anlatıyor. Hayatı saf ve yoğun bir coşkuyla yaşayan birisi olduğu açıkça görülebiliyor. Yazar olarak kendiniDuygu ve Düşünce
Gülten Dayıoğlu benim için çok özel bir yazar. İlk yazdığı çocuk kitaplarıyla okuma alışkanlığı kazandım. Bilimkurgu ve fantastik hikayeleri sayesinde bu türleri hayatım boyunca anam babam belledim. Genç edebiyatına giriştiği sıralar ben de genç kızlığa girişiyordum, bir nevi rehber öğretmenim oldu. En temel değer ve zevklerimin oluşmasında büyük katkısı olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Ancak, okuyucu kitlesinden çıkmamla birlikte uzun zaman boyunca yeni kitaplarını takip etmedim. Yeni eserler üretip üretmediğinden hatta varlığından bile bihaberdim. O yüzden ismini kitap fuarında imza verecek isimler arasında görünce çok şaşırdım ve heyecanlandım. Fuarın açılış saatiyle imza vermeye başlayacak ve 1 saat kadar fuarda duracaktı. İstanbul'un bir diğer ucundan Beylikdüzü'ne 2 saat süren metrobüs yolculuğum sonrasında kan ter yetişebildim kendisine. Kalabalık bir sıra vardı önünde. Aç kurt yavruları gibi kitaplarına saldıran çocuk ve gençlerin anne babaları dışında sıradaki en yaşlı kişi olduğumu fark ettim. Nesiller boyu bu denli sevilmek bir yazar için ne büyük gurur olmalı. Sıra bana geldiğinde ölümüne heyecanlıydım. Stantta duran kitaplarının bir kısmını okumuş bir kısmını ise hiç duymamıştım. Sonra bu kitabı gördüm. Masalcı tanrıçamın zihnine ve hayatına davet eden vaatkar bir altın anahtardı bu kitap. "Gözde kızıma" diye imzaladı. Heyecandan yamulmuş yüzümle birlikte fotoğraf çektirdik. Utancımdan kimseye gösteremedim de fotoğrafı.
Kitaba gelirsem: kendi okuyucu kitlesine hitap eden sevimli idealist bir dille aktarıyor yazarlık hikayesini. Her bir öyküsünün, romanının, kendi hayatının hangi serüvenlerinden kaynaklandığını ve nasıl serüvenlere yol açtığını anlatıyor. Hayatı saf ve yoğun bir coşkuyla yaşayan birisi olduğu açıkça görülebiliyor. Yazar olarak kendini
Spoilersız - Kün DeneyimimDuygu ve Düşünce
Ne güzel bir kitap bitirdim ben az önce. Bir süredir okuduğum en sürükleyici romandı. 480 sayfa 9 günde rüzgar gibi fırtına gibi esti geçti gözlerimin önünden. Biraz duygulandım, biraz düşündüm, çokça da eğlendim.
Kitabı nasıl aldığımı hatırlıyorum; geçtiğimiz Kasım'da Tüyap Kitap Fuarı'ndaydım. Bu kitap hatta yazarı hakkında bile bir referansım veya bilgim yoktu. Aç kurt gibi yayınevlerinin tüm stantlarını dolaşıp, bildiğim bilmediğim, listemde olan olmayan, eşşek yüküyle kitap almıştım. İletişim Yayınları'nın Sezgin Kaymaz'a özel bir koleksiyonu var anladığım kadarıyla; tüm kapaklarının tasarımları birbirine benziyor. Bu kadar çok kitabı olan bir yazara bu kadar özenilmiş bir tasarım da hazırlanmışsa, sevilen iyi bir yazar olmalı diye düşünüp kitaplarını incelemeye başlamıştım. Kün de hem arka kapak yazısı hem de ön kapak tasarımı ile ilgimi çekmişti. Ayrıca, bir stantta, onca kalabalığın içinde, bu kadar uzun bakınıp bir kitap almadan ayrılmak da istememiştim, ayıp olurdu sanki. Tamamen rasgelelik sonucu girdi yani kütüphaneme.
Kitaplığımda sırada bekleyen onlarca kitabın arasından okumak için bunu seçmem de biraz rasgeleydi. Sırayla bir kurgu, bir kurgu dışı okumaya çalışıyorum. Bir önceki kitabım kısa bir biyografiydi ve çok tatmin olmamıştım kitaptan. O yüzden sıradaki tercihimi kısa öykü kitapları yerine uzunca, tadı damağımda kalma ihtimali yüksek bir romandan yana kullanmak istedim. Ayrıca dil kullanımından da belki bir şeyler öğrenebilirim diye Türk edebiyatına yönlendim. Sonuçta geriye kalan az seçenekten de bu kitap düştü kucağıma.
Kitapta Konya-Ankara arası geçen bir hikaye anlatılıyor. Sıkça yerel ağızla yazılmış olmasına rağmen şiir gibiydi Türkçesi. İyisi merhametli ve bilge, kötüsü zalim ve kaypak, umursamazları da genel olarak cahil ve bencil