Yani, sadece diğerine karşı görevi yok ki insanın, kendine karşıda var, devlete karşı da, bilime karşı da var… Yardım edelim, elbette, zaten bunun için varız… ama böyle düsturlar her zaman sadece teoriktir… Nereye kadar yardım edelim ki?..
Artık ne kenti ne de sokağı hissediyordum, ne sokağın adını ne de kendi adımı; burada yabancı olduğumu, tanımadığım bir yerde her şeyden müthiş bir biçimde arınmış olarak durduğumu duyumsuyordum yalnızca; hiçbir amacım, mesajım, bağlantım olmadığı halde çevremdeki hüzünlü yaşamı derimin altından akan kanım kadar yoğun algılıyordum.