İlk inceleme bendenmiiişş <3
Öncelikle kitabı tam olarak bitirmedim; yaklaşık 65 sayfa kadar kaldı. Bu yüzden eksik değerlendirdiğim noktalar olabilir (some sınav haftası problems). Spoiler içerir!
İlk iki kitapta ağırlıklı olarak İklim’in ve Tamay’ın hikayesini okuduk. Elbette diğer karakterler de vardı ama her kitap kendi ana karakterine odaklanıyordu. Külden Reverans’ta ise ilk 200–250 sayfa Güz ve Akay’a ayrılmışken, geri kalan kısımda - belli sahneler hariç - daha çok Tamay, Sonat, İklim ve Karza’nın başarılarını okuyoruz.
Bu kitapda sanki yalnızca Akay’ın perfect boy friend oluşu ve diğer karakterlerin de aşırı başarılı sporcular olması anlatılıyor gibiydi. Karakterlerin birbirine aşık olacağı en başından aşikardı zaten. Açıkçası bir olay, bir kavga ya da net bir dönüm noktası bekledim fakat olaylar oldukça tekdüze ilerledi. La Likya’ya gidiş… Geliş… Akay’ın ne kadar mükemmel olduğu ve ne kadar sevdiği… Sürekli çok başarılı yan karakterler…
Okurken bile Sonat'ın birinci olacağı, İklim ve Karza'nın şampiyon olacağı, Tamayın her zaman mükemmel olacağı, Güz'ün şeker perisi olacağı en başından belliydi
Kafede çalışan (ismini hatırlamadığım) çocuk, Akay’ın motorcu arkadaşları, Güz’ün baleden arkadaşları, Enzo… Birçoğu yazılmak için yazılmış gibiydi. Okurken sık sık “Ben bunu neden okudum, bu sahne neyi değiştirdi?” diye düşündüğüm anlar oldu.
Özellikle Akay, yalnızca mükemmel olsun diye yazılmış, Güz tek kalmasın diye eklenmiş biri hissi verdi bana. Resim, piyano, gitar, bateri, mühendislik… Maalesef böyle bir karakter gerçek hayatta yok. Bu mükemmellik hali bir noktadan sonra karakteri normallikten uzaklaştırıyor.
Karakter isimleri çok garip ve açıkçası komik ve gerçek dışı gibi. Tamay, Akay, Güz, Karza, Sonat... İklim dışında çok farklı isimler.