Küçük Prens’i okurken aslında bir çocuk kitabından çok daha fazlasıyla karşılaştım. Kitap, büyüdükçe kaybettiğimiz saflığı, sevgiyi ve insan ilişkilerinin gerçek değerini sade ama etkileyici bir dille anlatıyor. Özellikle ‘İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir’ düşüncesi beni en çok etkileyen kısım oldu.
Küçük Prens, bana hayatın en önemli şeylerinin gözle görülemeyeceğini, sevginin emek ve sorumluluk gerektirdiğini yeniden hatırlattı. Her yaştan insanın kendisinden bir parça bulabileceği, kısa ama etkisi uzun süren bir eser olduğunu düşünüyorum. Bitirdiğimde içimde hem bir hüzün hem de hayata karşı daha sıcak bir bakış açısı bıraktı. Bu yüzden Küçük Prens’i sadece okunacak değil, zaman zaman tekrar dönülüp üzerinde düşünülmesi gereken özel bir kitap olarak görüyorum.
Sevgi, inanç ve dostluk üzerine sımsıcak bir hikaye..
Bazı kitaplar vardır, sadece okunup bitmez; insanın kalbine dokunur, düşüncelerine yerleşir ve uzun süre etkisini sürdürür. Petey benim için tam da böyle bir kitaptı. Bir gecede, elimden bırakamadan okudum. Sayfalar ilerledikçe Petey'in hayatına, yaşadığı zorluklara, hayal kırıklıklarına ve en önemlisi de sevgiyi, dostluğu ve umudu hiç kaybetmeyen güzel yüreğine tanıklık ettim.
Bu kitap bana, insanı gerçekten değerli kılan şeyin dış görünüşü ya da sahip olduğu imkânlar değil; sevme gücü, sabrı ve başkalarının hayatına dokunabilme yeteneği olduğunu bir kez daha hatırlattı. Petey'in hayatı boyunca karşılaştığı tüm engellere rağmen kalbinde taşıdığı iyilik, bana umut verdi ve insanlığın güzelliğine olan inancımı güçlendirdi.
Kitabın son sayfalarına geldiğimde gözyaşlarıma engel olamadım. Ama bu gözyaşları sadece hüzünden değil; dostluğun, sadakatin, sevginin ve hayatın bütün zorluklarına rağmen yeşeren umudun verdiği derin duygulardan kaynaklanıyordu. Bazen bir insanın hayatına dokunmanın, ona sevildiğini hissettirmenin ne kadar büyük bir anlam taşıdığını Petey sayesinde bir kez daha anladım.
Bu hikâye bana, hiçbir zaman umudu kaybetmemek gerektiğini, en karanlık zamanlarda bile bir dost eliyle hayatın yeniden güzelleşebileceğini gösterdi. Belki de hepimizin biraz daha anlayışlı, biraz daha sabırlı ve biraz daha sevgi dolu olmaya ihtiyacı var.
Bir gecede bitirdiğim, beni derinden etkileyen ve sonu geldiğinde gözyaşlarıma engel olamadığım bu sıcacık hikâye, uzun yıllar boyunca hafızamda yaşayacak. Eğer kalbinize dokunacak, sizi hem hüzünlendirecek hem de umutla gülümsetecek bir kitap arıyorsanız, Petey'e mutlaka bir şans verin. Çünkü bazı hikâyeler sadece okunmaz; hissedilir, yaşanır ve insana insan olmanın ne kadar değerli olduğunu yeniden hatırlatır."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yazardan okuduğum ilk kitaptı keşke daha önce okusaydım dedim. İçimden kendime bol bol sövüyorum. Kesinlikle reading slump kurtarıcısı ve romantik türünü seviyorsanız tam size göre. Ama şöyle de bir şey belirteyim çok soft bir hikayee allahh okurken şeker gibi oluyorsunuz. Bir de ben sahte sevgililik mevzusunu çok seviyorum, aynı zamanda iki karakter en başta birbirlerinden çok hoşlanmıyordu bu da beni çekti. Nathan çok tatlı bir çocuktu, Riley içinde yapmayacağı bir şey yoktu. D&D oyunu sahnelerini okurken eğlendim ve yüksek ihtimalle sizde çok eğleneceksiniz. Hoshiko iyi bir arkadaştıı onunla Riley sahnelerini okumak güzeldi. İkisinin çok iyi arkadaşlıkları olduğu belliydi. Birbirlerini anlayıp her şekilde destek oldular. Ben Riley ve babasının iliskilerini toparlamalarına açıkçası mutlu oldum. Hikayenin atmosferi güzel okurken sizi sıkmıyor ve gayet akıyor. Okurken bol bol kahkaha atacaksınız ve eğleneceksiniz. Romantik kitapları seviyorsanız mutlaka bakın. Kitap size istediğiniz her şeyi veriyor aile, arkadaslık ve sahte sevgililik bağıçok iyi dedim kaç defa ama cidden öyleydi.
okumayı bitirmenin hemen arkasından sıcak sıcak incelememizi yazalım. Kitaba geçmeden önce şunu sormak istiyorum. Bu kapak rengini ve yazı rengini kim seçti? hadi fosforlu pembe yaptınız bari başlığı siyah yapsaydınız da göz yormasaydı. İsmi kaybolup gidiyor. Söylemesem içimde kalırdı. Biz tabii ki kitabı kapağına göre yargılamıyoruz.
Kitap Isaac Asimovun girişiyle başlıyor ve Weinbaum'dan ikinci nova olarak bahsediyor. Yazar yerine onun önsöze başlama sebebi de yazar ilk öyküsü basıldıktan 1.5 yıl sonra vefat etmiş. Bu ilk öyküsü de yine kitabın başlığı ve başlangıç öyküsü olan "bir mars destanı". Kitabın tamamına baktığımızda da toplamda 6 bölüm bulunuyor. Tam olarak birbirinin devamı diyemem ama ortak karakterler farklı bölümlerde çeşitli temalarda işlenmiş, yarı bağlantılı diyelim. İçeriğine çok girmeyeceğim zaten temalar arka kapakta yazıyor. İçlerinden "uyumun doruğu ve eğer dünyaları" bölümleri favorim sanırım. Sadece bir bölüm hangisi olduğunu söylemeyeyim diğerinin farklı ama çok benzer bir versiyonu olduğu için olmasa da olurdu gibi hissettirdi ama zaten akıcı olduğu için o da sorun olmuyor. Bilimkurgu seviyorsanız, vakit geçirmek için kısa hikayeler okuyayım diyorsanız gayet okunabilecek güzel bir kitap. Malesef ömrü adını tüm dünyaya duyurmaya yetmemiş ama öyle olmasaydı kitaplarını severek okurdum diye düşünüyorum. tek bir kitaptan bunu bilmek de zor tabii ki de öyle bir his uyandırdı sadece. Beklediğimden de hızlı bitirdiğimi düşünüyorum ya. Kitabı bitirdikten sonra da öğrendiğime göre Mars'ta bir kratere adı verilmiş. Çok manidar...
Selamlar. Benim beklentim aşırı yüksek olan bir seriye başladım. Ancak bu yükselme olayını yeniden bırakmam gerek. Malum bazen olmuyor. Maalesef bu kitapta da olmadı. Ben bir #mafiaromance fanatiği olduğum için zaten seri çıkar çıkmaz aldım. Lakin olmadı ya! Konusundan kısacası bahsedeyim. Tess'in annesi Yunan mayasının eski lideriyle evlenmeye karar verince Tess kendini hiç istemediği bir anda mafya dünyasının içinde buluyor. Üvey abisi Nikolas ise bu dünyanın yeni lideri. İlk karşılaştıkları andan itibaren Tess'in hayatını kontrolü altına almaya çalışıyor ve olaylar da böyle başlıyor. Nikolas baştan sona sevemediğim bir karakterdi. Asla konuşmayan ama her seferinde benim dediğim olsun diyen bir öküz. Tess desen güçlü olmaya çalışan asla olmayan bir karakter. Kitaba başlarken beklentim çok yüksekti demiştim çünkü Neva Altaj sevenlerin bu seriyi de çok sevdiğini görmüştüm. Maalesef benim için beklentimi hiçbir şekilde karşılamadı. Hani kitabı nereden tutsam elimde kaldı.
Nikolas 36 yaşında koskoca adamsın ya! Bazı davranışları bana fazlasıyla olgunluktan uzak çocuksu geldi. Sürekli Tess'e çıkışması, bağırması ve gereksiz yere öfkelenmesi bir noktadan sonra sinirimi bozdu. Dedim ya baştan sona öküzdü. İlerleyen bölümlerde biraz toparlasa da gözümde yeterli kalmadı. Tess'i de çok sevdiğimi söyleyemem. Geçmişinde yaşadıkları yüzünden zor zamanlar geçiriyordu ve bazı sahnelerde ona gerçekten üzüldüm. Tamam ama Nikolas'ın her yaptığına çok kolay boyun eğmesi beni rahatsız etti. Daha güçlü ve dik duran bir karakter okumayı isterdim. Dedim ya güçlü durmaya çalışıyordu sadece. Yine de Nikolas'ın Tess'in yaşadıklarını öğrendiği sahneleri okumaktan keyif aldım. Neyseki kitapta tutulduğum bir yer oldu. Unutmadan kitap oldukça hızlı ilerliyordu. Unutmadan kitapta yetişkin
Bugün bir anne olarak kendimi çok tükenmiş hissettiğim bir gündü. Çocuğumu, arada sırada onun bir diğer ebeveyni olduğunu hatırlayan canım eşime bıraktım (eşimi seviyorum ama bu cümleyi tüm anneler anladı bence) Biraz kendimle kalmaya ihtiyacım vardı; kitabımı kaptığım gibi kendimi doğaya attım.
Ve tam 14. sayfada bu cümle karşıladı beni:
"Çocuğun olduğu yerde sessizlik olmaz."
Bu kitap resmen benimle konuştu! Sizce de bu sihir değil de ne? En derin yalnızlığımızda rehberlik eden kitaplara öyle ihtiyacımız var ki... Bu bölümü bitirdiğinizde, çocuklarınızın hayatınıza kattığı her bir ses için içinizden binlerce kez şükretmek gelecek, eminim.
Hadi gelin, birlikte okuyalım!
Bu kitabı okudunuz mu veya listenize aldınız mı?
Bizimle konuşan bu sayfaların içinden kalbinize en çok dokunan cümleleri yorumlara yazın, harika bir anne-baba dayanışması başlatalım.
Çocuklarımızı büyütürken yalnız olmadığımızı hatırlamaya ihtiyacımız var. İzin verelim kitaplar elimizden tutsun, izin verelim el ele verelim. Hem kendimiz hem de yetiştirdiğimiz nesiller için birlikten kuvvet doğsun!
Profilimdeki linkten Instagram'a beklerim. Kitap incelemelerimin görsel ve video içeriklerini Instagram hesabımda paylaşıyorum.
Olmak İstediğim Ebeveyn Büyütmek İstediğim Çocuk - Uzman Gözüyle Bir Annelik HikayesiEinat Nathan · Timaş Yayınları · 202242 okunma