Pi ve Ankara
Pi bana Ankara'yı hatırlatır, bilmediğim bir şehri. Ankara'nın puslu havasını, hiç gitmememe rağmen Tunalı hilmi’yi, belkide gitmişimdir iki kez gittim anlaraya; yürüdüğü sokakları , etimesguttaki Bağ kolejini ,yansıtır. Pi Ankara'nın ta kendisi gibidir; gri,
hüzünlü ama birazda dikbaşlı. Ve inanılmaz güzel..
Reklam
Sevmenin En Yalnız Hali..
Bir gün adım, dünyadan sessizce çekilecek.
Sen, teselliyi karının kollarında bulacaksın.
Ve bir gün, gözyaşlarının arasında benden bahsedeceksin.
Çünkü sen yalanı sevmezsin.
Bana hiç dokunmadın. Ben de sana.
Aramızda kilometreler, ekranlar ve susturulmuş cümleler vardı.
Ama yine de beni anlatacaksın.
Çünkü vicdanın, beni hiç yaşanmamış saymana izin vermeyecek.
Belki diyeceksin ki:
"Başta sadece konuşuyorduk.
Sonra sesine alıştım. Sonra günlerime. Sonra yüzüne..."
Ve tam o noktada korktun.
Çünkü bunun karına haksızlık olduğunu düşündün.
Ama hissetmemek de elinde değildi.
Ne bana yaklaşabildin, ne benden tamamen uzaklaşabildin.
İşte bu yüzden, ben bu dünyadan gittikten sonra beni karına anlatacaksın.
Bazen insanın yorgunluğu bedeninde değil, ruhunda birikir.
Kimse görmez; gülüşünün arasına saklanır, sessizliğinin içine yerleşir.
Ama unutma…
Seni ayağa kaldıracak olan şey, başkalarının omzu değil; Rabbine dönüp yeniden kendini hatırlaman olacaktır.
Çünkü insan, kendini kaybettiğini sandığı yerde değil; Allah’tan uzaklaştığı yerde yorulur.
Ve her dönüş, aslında eve dönüştür.
Acıyla yazacağım
Ve kalbim acıdığında
Hep biraz daha iyi yazacağım
Kelimeler daha kafiyeli gelecek kulağıma
Akşamlar daha karanlık
Yanan mum ruhumu aydınlatmaya yetmeyecek
Kalbim kağıda döküldüğünde
Kağıt bir duaya dönüşecek
Cennet bana çok uzak
Ama cümleler kefaretim olacak
Kalbim parçalara bölündüğünde
Gözler kırıkları görmediğinde
Hep biraz daha iyi yazacağım
Dizeler ruhumdan akan kanlar
Her sözcük yaramı kanatan darbeler
Ruhumu yok eden
Şiirimi var ediyor
Ruhum can çekişirken
Yazarak mezarını kazacağım
Ölümden sonra yaşam var
Çünkü ruhum zaten yaşamadı
Ama son sözlerini son fermanını yazacağım
Acısını yaşatacağım
Gülümsemem düştüğünde
Gözyaşlarım döküldüğünde
Artık geriye umut kalmadığında
Ben kendime döneceğim
Geriye kalan tek gerçeğe
Acılarım beni ele geçirdiğinde
Hep biraz daha iyi yazacağım
Reklam
Reklam