8/10
2026 59. kitabı
Tatlı hafif bir romcomda olması gereken her şey var.
Eden gençliğinden beridir hayalini kurduğu Barbados tatilini üniversite yıllarından 28 yaşına dek sevgili olduğu lise arkadaşı Caleb'la balayı tatili olarak ayarlamıştır. Tabi Caleb'ın kendisini yine liseden beridir arkadaş oldukları Cindy ile aldattığını düğünlerine 3 ay kala öğrenir ve girdiği depresyonun ardından tatilini tek başına geçirmeye karar verir. İlk gün restoranda kalan tek masada tek başına akşam yemeğini yiyecekken bir anda Philip onunlaymış gibi yaparak masayı paylaşmak ister. Eden'ın gözüyle okuyoruz o yüzden Philip'i tanımamız neden onun da tek başına bu balayı mekanında olduğunu anlamamız zaman alıyor.
Daha önceki eleştirilerimde ara ara karakterlerin birbirlerine aşık olmalarını duygularını mantıksız bulup bana geçmedi gibi yorumlar yapmıştım. Bunun nedeni hiç bir anıyı paylaşmamaları birlikte bir vakit geçirmemeleri diye de yazmıştım. İşte tam olarak bu kitap benim istediğim gibi birbirlerini tanıyıp sevmeleri için gerekli olan zamanı ve anları veriyordu. İki haftalık tatillerinde detaya boğmadan sıkmadan birlikte geçirdikleri kaliteli vakti yazar o kadar güzel aktarmış ki onlarla birlikte gezdim o tatili yaptım kimi zaman ise sadece plajda güneşlendim ve Edenle birlikte kitabımı okudum gibi hissettim. İki karakter ilişkilerinde haketmedikleri tatsız durumlar yaşamış ve tatilde artık bunları geride bırakmaya çalışıyorlar ve birbirlerine önce iyi birer arkadaş oluyorlar tatilin sonlarına doğru kıvılcımlar başlıyor. Sonra malesef tatil bitiyor ve her rom com klişesi gibi o kadar süreyi birlikte geçirmelerine rağmen birbirlerine telefonlarını hiç vermemişler meğer. Eden numarasını vermek için tam geri dönüyorken Philip'in telefon konuşmasını duyuyor ve yanlış anlıyor. İkisi de farklı eyalette
Kitabın dili çok iyi, anlatım akıcı. Mizahi yönü de çok kuvvetli ve karakterlerin yaratımı başarılı. Gerçek birer insan gibi hissediyorsunuz onları. İki puanı bazı 2+2=4 eder şeklindeki kesin ve net ahlaki kıstasları beyin kirletecek şekilde bükmesinden kırdım. Tamam öznel anlatım tamam karakterler bozuk amaaaa…. Bu kadar da güzellemesi yapılamayacak bazı şeyler vardır. Yazar ileri gitmiş.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·1464 syf.··
Beğendi
·2026 10. kitabı
·43 günde okudu
·Okunma: 16 Haziran 2026 01:32
"Bunu sonra düşüneceğim." dediğiniz tüm sorumluluklarınızı yüklenin efendim, Scarlet ile geldim. O ki,düşünmeyi ertelediği her fişkuyu yemekten geri durmayan bir cüretkâr.
Amerikan iç savaşının olduğu 1860lı yıllar. Ve sonrasındaki yeniden yapılanma dönemleri. Savaş ile beraber rüzgâr gibi geçip giden yaşamları okuyoruz. Büyüme hikâyesi de, ihtiras da, tarihsel arkaplan da, aidiyet de, yeniden diriliş de... Çok katmanlı ve uzun soluklu bir okuma oldu benim için. Nisan sonundan beri okumaktayım,4.cildi bitirip geldim.
Sayfalar boyunca Scarlet O'Hara karakterine çemkire çemkire ilerledim, yalan söylemeyeyim çok eğlendim. Uç ve deli karakterlerin,yararcı ve çıkarcıların nasıl doğal seleksiyonu halay çeke çeke geçtiklerini gözlemledim.
Scarlet'in kölelik kavramı konusundaki değişen tutumlarına şaşıracaktım ki... İlerleyen kısımda bu kızın zaten ahlaki ve ideolojik bir derinliği olmadığını görünce,çok da şeyetmedim.
Amaaaa, yazarın Rhet'in konuşmalarına ekstraa özendiği gözümden kaçmadı. Lafı gediğine oturtmalar adama kahkaha attırıyor. Canım Rhett. Kvothe ardından yeni aşkımsın. 4 cilt daha olsa okurdum.
Kapra Yayınları'nın yazım hataları canımı sıkmaz derseniz tavsiyemdir. Başka basımı yok diye biliyorum şuan.
.
Spoiler içerirDuygu ve Düşünce
İyi bir psikolojik gerilim kitabı sessiz bir kafa ile en fazla 3 oturuşta bitirmeli aksi halde konudan koparsiniz. Kişisel puanım 5 üzerine 2 muhtemel genele 5 üzerinden 4 gelir.
Spoiler içerir------
Yazar çok okunabilir bir kaleme sahip, karakter kurgulamasi üst düzey fakat bu iki özelliğini yeterli bulmamış ya da farkın degil ki, okuru sürekli ters köşe yapmak için uğraşmış.
Kısacası: Yüksek IQ'ya sahip muhtemel annesinden genetik olarak şizofreni babasından ise Antisosyal kişilik(psikopat) genetik faktörleri almış üstüne de babasınin küçükken işlediği cinayete tanık olup devamında olumsuz aile ortamında içinde büyüyüp TSSB geliştirmiş.
Kitap baba katil, çocuk ise mağdur diyor. Kitabı adı da buna işaret ama. Ama yazar en popüler modaya katılıp okuru ters köşe yapmak için çok uğraşmış bu bağlamda cinayetlerin bazılarını oğul işledi.
Oğul 3 ağır psikolojik süreç sonunda gerçeklik algısını kaybederken, hafızası da zarar gördü. Amaaaa neden uzun yıllar sonra tetiklendi? Sebebi kendisinin de cinayet işlemesi, aldatmaya yönelik nefret içeren travmatik tutumu, üniversite de ki profesörü öldürmesini(Adam eşini bir öğrenci ile aldatıyor, kız arkadaşını elde etmesi umrunda değil) sağladı bunu anladık yetişkinlik döneminde ise yine bir şeyler yaptı fakat yaşı ilerledi akut şizofreni yaşadı. Kısacası Ted'te babası gibi bir psikopat, çok zengin olması da bunun kanıtı. Kitap üzerine düşüncelerinizi paylaşırsanız seve seve okurum.
Yazar dan brown gibi normal bir zeka için bulunmaz bir yazar olabilecekken bu şekilde ters köşe yapmaya çalışması ile yazık etmiş, hele ted gibi bir psikopatı doğru bir şekilde tanimlayarak Grange, Gerritsen gibi eserler cikaracakken bu şekilde kitap yazması üzücü.
Kitap Yorumu | Bülbül Kapanı 1 - Loresima
Adının ölüm olduğunu, elinin kanlı olduğunu ve herkese ölüm bulaştırdığını düşünen sessiz bir asker: Timur Tönge...
Ama o sessizliğin asıl sebebi, can yakıcı bir geçmiş.
Adında direniş ve ah olan; hayatındaki insanlara kan bulaştırdığını, ölüm getirdigini düşünen bir savaş muhabiri: Ahuzar...
Herkese Ahuzar olan, ona ise sadece Ahu olan kadın.
• Konu Özeti:
Timur'a verilmiş olan saha görevi; ölü birinin yerine geçip yeraltı mafyasına, Kenan Kralşan'ın yanına sızmak.
Hiç aklında yokken, yıllar önce bir patlamada hayatını kurtardığı kızın bu görevde karşısına çıkması elbette beklediği bir şey değil.
Timur, beklenmedik karşılaşma ve kimliğinin tanınmasıyla şüpheli bakışlarını sürdürür.
Her şey, Ahu'nun çabasını, yalnızlığını ve gözyaşlarını görmesiyle değişir.
Herkesten saklanıp görünmez olmaya çalışan Timur, bir Ahu'ya görünür olur.
Bir ona... Kendini anlatmaya çalışmadan anlaşılmak ister.
Ve aşk, tam da bu noktada başlar — itiraf edemeseler bile.
Her olay, bir kapan gibi sarar onları.
En büyük dayanakları yine birbirleri olur, ne kadar birbirlerinden uzak durmaya çalışsalar da...
• Yorumum:
Kenan'a, uzun süredir hiç kimseye sövmedigim kadar — en az Timur kadar — sövdüm.
Timur'un kararsızlığı beni deli etti!
Kızı istiyor ama kendine bile itiraf edemiyor.
Ahu zaten bir onun yanında mutlu mesut...
O kıskançlıkları ama bir türlü itiraf edememesi...
Dövmesini görüp özellikle "Yanımda yürüyeceksin." diye yaptığı uyarı. Sarhoş olduğu sahnede çantası için verdiği tepki...
Inanılmaz sahnelerdi! Amaaaa...
O nasıl bir sondu...
Ahu'nun çaresizliğini, son sayfada gözümden damlayan yaşla fark ettim. Içim gitti. Birbirlerine olan bağlılıklarına, Kenan'ın kurşun sikmasına...
Timur'un koşmak isteyip ona koşamamasına...
Bazı sahnelerde dedim
Hercule Poirot süz bir Agatha Christie'nin kitabı. Amaaaa bi onun kadar kurnaz bir tatlı yaşlının dedektif liği var aslında dedektif değil. Ama merak ve zeka birleşince harkülade bir hikaye çıkıyor ortaya. BU KİTABI DOĞUM GÜNÜMDE HARİKA Bİ NOTLA BANA HEDİYE EDEN KIZ KARDEŞİME ÇOOKKKK TEŞEKKÜR EDERİM. Seviliyosun canım.
