Ona, "Üzgünüm, hanımefendi, yapamam, yorgunum, takatim, mecalim kalmadı, başkaları herkes tatmin olana kadar hiçbir şey yemeyip içmeden saatlerce dayanabilir, develer, atletler bunu yapabilir ama ben yapamam, bugün olmaz, artık adımı yazamam, adın düzmeceden, aldatmacadan ibaret, inanın, adımın kitabın kapağına talihsizlik eseri düşen bir kuş bokundan farkı yok" diyemezdim.
İnsanlar onun gibilerden yani bipolar, şizofren, depresiflerden o kadar korkuyorlardı ki, hepsini aynı kefeye koyuyor, o anki eğilime ve dergi kapaklarında yazılanlara göre onları ambalajlı tavuklar gibi etiketliyorlardı.