BÜYÜK ÖDÜL MÜ, AMORTİ Mİ ?
Piyangodan çıkan bir kitaptı benim için "Gizli Tarih". Ben bu yazarın "Saka Kuşu" adlı kitabını okumaya niyetlenmistim çünkü favori yazarım "Stephen King : "Saka Kuşu bir zafer. Donna Tartt ortaya olağanüstü bir kurgu eser çıkarmış." diyordu kitabın arka kapağında. Fakat "Hayat; biz planlar kurarken başımıza gelenlerdi" kaderde ilk bu kitabını okumak varmış.
Piyangodan çıkan bir kitaptı benim için"Gizli Tarih ".
Büyük bir ikramiye kazanmış gibiydim ilk satırları okumaya başladığımda. Yeşilçam filmlerindeki gibi gözümü bir açtım kapadım 150. sayfalardaydım. Bingo! Büyük ikramiye.
Sonra büyü bozuluyormus gibi oldu gereksiz (aslında gerekli) uzatmalar. Olmasa da olur (mu) ayrıntılar. Tekrarlar. Amorti mi yoksa?
Derken o son bölüm.
İşte bunun adı: EDEBİYAT
İşte bunun için: KİTAPLAR OKUNUYOR,OKUNACAK
Kitabın konusu zaten arka kapakta yazıyor. Ben o yüzden o suya hiç girmeyeceğim.
Ama şunu da yazmazsam içimde kalır.
Bu kitabı kitapligimda tutar mıyım?
Kitapta o kadar çok olumsuz örnek var ki, kitap kahramanları tarafından gerçekleştirilen.
Eski kafalı biri olarak eğer evde yetişmekte olan bir çocuğum varsa bu kitabı mümkün olduğunca kitapligimin üst raflarına koyar ve mümkün olduğunca geç bir yaşta belki 21-25 yaşlarında okumasını isterdim. Bütün olumsuzlukları kitabın konusu ve büyüsünü bozmamak adına yazamasam da... Şu kadarını yazmaktan kendimi alamayacağım. Kitapta o kadar çok *igara ve *iski tüketildi ki abartısız söylüyorum benim karacigerlerim mahvoldu :/
Sözün özü; 25 yaşından büyükseniz, okuyunuz.
Son bölüm için bile olsa okumaya değer!
Puan vermedi
Buyurun hoş geldiniz.
Ağzımdan en çok çıkan cümle . Bir ömür bu cümle ile geçti desem yanlış olmaz. Her akşam saat 20'den sonra her gelene söylediğim mükemmel üçlü... Diye başlıyor kitabımız.
İsmini bilmediğimiz, Yalnız olarak tanıdığımız karakterimiz küçük bir kasabada anne babasının geç gelen amorti çocuğu... Evet Yalnız, geç çocuk sahibi olmus bir ebeveynin gelişine büyüttükkleri, hayattan istemeyi , kavga etmeyi çok erken yasta bırakmış, biraz da geçmişe takılıp kalmış özünde çok sağlam ,koca yürekli, okuma aşığı kendin adaletini kendi sağlamaya çalışan , yalnızlığı ile barışık, babasının izinde, kasabadan askerlik dışında hiç çıkmamış, sonrada kasabadaki öğretmenevinde çalışmaya başlamış. biridir
Oraya gelen kişileri, hayat hikayelerini Onunla beraber , temiz yüreğinden dökülen sözcüklerle okuyoruz .Zeytinci Dede aslinda kimdir? Neden boyle anılıyor? Komutan da sanki fazla mı herşeye dahil olmaya çalışıyor?Cerrahpaşalı'nın hep tebessüm eden yüzünün ardındaki sır perdesi nasil aralanacak ve altından ne çıkacak? öğretmenevinde gelen diğer herkesin hayatını,kimine daha sığ kimine de daha derin bir dalış yapiyoruz.
Her hoşgeldin dediğimiz, hoş gelmiş midir?
Sizce kaderden kaçılır mı?
Çok gezen mi , çok okuyan mı bilir?
Okumak gerçekten de bazıları için lüks müdür?
Hayat mı bize biçer rolumüzü, biz mi suçlarız saklandığımız yerden hayatı?
Ben cok beğendim kitabı sanki hissettiklerimi tam anlatamadım gibi hissediyorum kendimi, ne söylesem olmuyor.Kac kere yazip sildim bilmiyorum ama bence siz de Hoşgeldiniz kitabiyla ve Yanlizla tanışınca beni daha iyi anlayacaksınız. Mutlaka okuyun.
"Amerika listesinin çok satanları süper kitaplardı . Bu kitaplar kullan at mendiller ise klasikler sevgilinin koynundan çıkmış mis kokulu İpek mendillerdi."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Para somut hayalleri tercih eder. Belirsiz hayallerle paraya yaklaşamazsınız.". #alinti
Belki de sırf bu yüzden, bazen amorti ben son iki bazen son üç rakamına vuran ikramiyeyle bir 6 ay kadar çevirdiğim piyango biletim sonunda pufff diye uçup gitti. Başladığım noktaya geri döndüğümde artık bilet almamaya karar verip, o macerayı da orada sonlandırdım. " Hiç düşündün mü bu kadar devam eden mecara büyük ikramiyeyle sonlanır mı?" diye soracak olursanız, o kadar fi tarihinde oldu ki hatırlamıyorum.
Genki Kawamura, kardeşinin borcunu üstlenen bir cesur yürek. Her kararın olduğu gibi bu kararın da ona hem getirileri hem götürüleri var. İki işte çalışmak, kendine ve ailesine zaman ayıramamak , güzel bir ailenin dağılma noktasına gelmek.
Tam en derine batarken başkasının "bu saatten sonra bana çıkmaz, " diyerek, " alın sizin olsun" dediği biletle en zirveye ulaşmak.
Karakter o kadar güçlü çizilmiş ki, kazandığı parayla büründüğü ruh hâli, düşünceleri ayna misali yansımış satırlara.
Kitap baştan sona , hayatın anlamını sorgulayacagınız nitelikte. Her sayfada farklı bir soruyu aklınıza getirecek bir kitap #milyondolarlikadam .
Hayat bir tren yolculuğu. Birlikte aynı trene binmemiz aynı durakta inecegimiz anlamına gelmediği gibi, farklı duraklarda binmiş olmamizda farklı duraklarda inecegimiz anlamına gelmiyor sonuçta değil mi?
Yakında sinemaya uyarlanacak kitap, umarım kitap kadar başarılı olur.
Ben beğendim ve sizlere de tavsiye ederim. Siz büyük ikramiye kazansaniz ne yaparsınız? Parayla saadet olur mu? Hadi yorumlarda buluşalım
#genkikawamura #dogankitap #doganvakti
Ay'a inmeyi başaran dördüncü ülke olan Hindistan, bu alanda gerçekleş- tirdiği çalışmaların meyvesini almış oldu ve büyük prestij elde etti. Açık söylemek gerekirse kıskandım. Aslında "kıskanmak" doğru bir kelime olmadı; sanırım "gipta ettim" demek belki de içimden geçenleri daha iyi anlatabilir. Zira ortada tesadüfen elde edilmiş başarı yok. Aksine, belli bir vizyon çerçevesinde yapılan yatırımlar, yaşanan başarısızlıklar, alınan dersler ve finalde elde edilen harika bir başarı var. Geniş çaplı bir karşı- laştırma birkaç yüz sayfa tutacaktır fakat kişi başına düşen milli gelir açı- sından baktığımızda bizden dört kat fakir bir ülke Hindistan. Elbette dün- yanın en kalabalık ülkesi olması (Evet, Çin'i geçmiş), bu noktada refah seviyesini ve kişi başına düşen geliri önemli ölçüde düşürüyor fakat buna rağmen uzay yarışına dahil olmak için bu denli çaba göstermesi, ülkenin adını önümüzdeki yıllarda sıkça duyacağımızın bir işareti bence. Uzay araştırmalarının pahalı olduğu doğru fakat bu alandaki çalışma- ların sağladığı uluslararası prestij ve diğer faydaların maliyetleri amorti ettiği gerçeğini de göz ardı etmemek gerek. Dahası "pahalı" dediğimizde oldukça görece bir tablo çıkıyor karşımıza. Sözgelimi Hindistan'ın Ay gö- revi Chandrayaan-3, 96,5 milyon dolarlık bir bütçeye sahipti ve bu para, orta halli bir AVM inşaatına denk geliyor. Bir AVM'miz eksik olsaydı fakat f Ay'a uzay aracı yollayabilmiş olsaydık sizce de harika olmaz mıydı?
Recep Kayalı kitap çıkarsında okuyayım diye beklediğim yazarlardan biridir. Sıkışan zamanlarda ötelenen okuma ancak bu zamana nasip oldu.
Kara Ulak Ensar'ı Tüketen Şeyler, Süt Üçlemesi, Metin Üçlemesi, Bilinen Tüm Zamanlar, Cennet Kuşları İçin Eve Dönüş Planı, Yumurtacı Ragıp'ın Amorti Yaşamı, Cennet'te Dokuz Gün başlıklı yedi öyküden oluşuyor.
İlk öykülerde masalsı bir anlatım gözlemlenirken son öykülerde hayatın gerçeklerine dönüyoruz. İnsanların yapmacık davranışları, hayatın acımasızlığı, dilin değişimi, günümüzde aile bağlarının kopması, işsizlik, geleceğe dair ümit öykülerde işlenen temalar olmuş. İronide günümüz öykücüleri içinde başarılı nitelendirebileceğimiz yazarlardan.
Netin Üçlemesi öyküsünde üçüncü bölümde de yanaktan öpücük bekledim. Cennet'te Dokuz Gün öyküsünde dört, yedi ve sekizinci günler atlanmış.
Göze batmayan ama anlam derinliği olan cümlelere rastlıyoruz.
Öyküler genel olarak bir tutunma hali barındırır.En yakınına sarılmak,tutunmak isteği.Bu yakınlık derecesi genelde aile bireyleri arasındadır;dede torun, büyükanne torun,anne oğul,iki kardeş,baba çocuk gibi.Öykü kişileri birbirlerinin yaralarını bilir lakin bu çok dillenmez,ya eylemle deva olma ya sadece devinim halindedirler.Öykülerde bazen de öykü kişilerinin birbirine tutunamayışları vardır.
Şehir,kasaba,dağlar,köy,kent öykü mekânlarıyken,öykü kişileri hayli tanıdık hissi uyandırırlar.
Maddi açıdan ailesine yetmeye çalışanlar,ölümle yahut bir terk edilişle arkada kalanlar,ölüm arifesi ve bu zaman diliminde ölecek olan kişinin etrafındaki kişinin yaşadıkları,hayatın manevi ve maddi yükünü içinde taşıyanlar,aşk yasayanlar, kardeşinin sağlığı için ayakları yara bere içinde koşu müsabakasına katılanlar,ne yapsa yetemeyenler,kaderi evladına sirayet edenler, başkasının mektubunu okuyup iç hesaplaşma yapanlar,atanmayı bekleyen öğretmenler öykü kişileridir.
Bir çocuğun toplun dışladığı annesine sarılmasını, sahiplenmesi,bir yandan geçim sıkıntısı bir yandan hastalık Bilinen Tüm Zamanlar öyküsünde işlenir.Geçim derdi Yumurtacı Ragıp’ın Amorti Yaşamı öyküsünde de işlenir.Gayet gerçekçi bir dille aktarılan öykü toplumsal eleştirilerde de bulunur.
Yazarın acıyı anlatmaya ait kendine has bir üslubu var,bunu daha önceki öykü kitaplarında fark etmemek mümkün değil.Lakin her öykü kitabında bu üslubu çeşitlendiriyor.Misal bu kitabındaki öyküler acı şeylerden ağır bir biçimde bahsetmiyor,hüzün hissinin bize sirayet etmesini sağlıyor.Öykülerde umut var mı ?Bazı öykülerde evet bazılarında hayır,aslında bu okura bırakılıyor .Sonu gayet net biten öykülerin bence nihayetindeki duygu kısmı okurun hissiyatına bağlı.
Öykülerin genelinde öykü kişilerinin hayatlarının bölümleri var,üçlemeler