Asu...
@an_tika
Benim dengemi bozmayınız...
José Mauro de Vasconcelos'un 
Şeker Portakalı'ndaki Zeze'nin Kırgız versiyonunu okumuş gibi hissettim.
Hassas, kırılgan bir çocuk yüreği vardı bu eserde de.
Büyüklerin dünyasındaki gerçeklik ve acımasızlığa inat,çocukların hayal dünyasının ne kadar zengin, renkli oluşunu gözler önüne sermiş yazar sanki.
Finali üzülerek okusam da , genel anlamda iyinin kötüye pasif de olsa bir zaferi olarak yorumladım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Asıl adı Attilâ Hamdi İlhan olan Türk şair, romancı, düşünür, deneme yazarı, gazeteci, senarist ve eleştirmen kimlikleriyle şiirseverlerin yüreklerinde yer etmiştir İlhan.
Kendini 'çirkin' bulmuştur hep, sebebini de şöyle açıklar ;
insan sevdiği tarafından sevilmediğinde kendini çirkin hissedermiş...
Yazara dair akıllarda kalan en belirgin özelliği ; sabahları kahvaltı etmez,. kahve ve sigara içer. Hem de ne içmek :)
Günde on on beş kahve, kırk elli sigara!
Eserinde hüzün, acı gibi duygulara, cinselliğe ve tarihsel konulara yer vermiş.
Şiirseverleri romantizmden çok gerçeklikle buluşturduğu eserini severek okudum.
Tavsiye etmek mi, elbette :)
'Kendini çözmek, başkalarını düğümlemektir.' sözünü hayatlarına düstur edinmiş insanların dünyasına dalış yapıyosun sevgili okur.
Kitap ilk başladığımda Hakan Günday'ın 'Kinyas ve Kayra'sını okuyormuş hissi yarattı bende. Yayımlanma yılları arasında 2 yıl gibi yakın bir tarih oluşu da o yıllara ait (1998) duygusal yatkınlık konusundaki benzerlik açısından şaşırtıcıydı bana göre.(Kinyas ve Kayra 2 yıl sonra yayınlanmış)
Hayata tutunmak istemeyenlerin , tutunmamakta direnenlerin, tutunmaya çalışanların parmaklarına saldıranların asi, geçimsiz, yer yer iç bunaltıcı, yer yer sıkıcı düşünce, duygu ve davranış bütünlüğüyle bezenmiş ve itiraf ediyorum çoğunlukla sıkılarak okuduğum bir eserdi.
Eşcinselliğe övgü, toplumdaki yer edinememelerine sövgü, tepki, başkaldırı temalarına gerek sözel gerek görsel ekipmanlarla bolca yer verilen eser, bana göre yazarın bu konuda en cesur anlatımlarıyla bezenmiş.
Kitabın arka kapağındaki tanıtım bunu çok iyi anlatır nitelikte ;
Arızalanan insanların da yaşama hakkı ve içiçe geçmiş sırları vardır.Onları diğerlerinden ayıran şey huzuru vahşette, tutkuyu ruh çürümesinde, karşılıklı güveni ise birlikte ölmelerinde bulmaktır.
Keyifli okumalar, diyemeyeceğim ...
kırdım mı incittim mi birilerini
kimleri kazandım, yitirdiklerim kimler?
kendimi yineledim mi yazdıklarımda?
yeniden düşünmeliyim dostluklarımı,ilişkilerimi...
✓✓✓
Şiir; hislere tercüman, duygulara ilham, yüreğe dinginlik veren sihirli kelimeler yumağıdır.
Mungan da bu işe gönlünü verenlerden.
'yaz geçer' isimli şiir kitabıyla tanımıştım yıllar önce O'nu. Ve o şiir kitabını da bir solukta okumuştum.
Şiir tutkunları, mutlaka tanışmalısınız kelimelere can veren Mungan'la.
Şiirle kalın :)
Kısa ama etkisi derin bir yolculuktu bana göre.
Yazara Nobel Edebiyat Ödülü getiren eser, okuyucuda bıraktığı etkinin tortusu.
Japon yazarların kalemini fazlasıyla karamsar bulmuşumdur hep. Bu eseri okurken de aynı duygular yanıbaşımdaydı.
Sıradan, sakin, sessiz bir hayat süren Yonğhe'nin bir sabah uyandığında vejetaryen olmaya karar vermesi ve bunun temelinde çocukluğundan beri yoldaşı olan baskı ve şiddete başkaldırı hikayesini çarpıcı, kısa ama sarsıcı bir dille anlatmış Han Kang.
Olayı, Yonğhe'nin en yakınındaki 3 kişiden dinliyoruz ; eşi, eniştesi ve kız kardeşi.
Bir olaya açılan 3 farklı pencereden. Aslında dördüncüsünün de Yonğhe olmasını isterdim ama sessiz, sakin kişiliğinden ödün vermek istememiş sanki yazar.
Çocukluk, kişiliğimizin temellerinin atıldığı , psikolojimizin şifresi, yaşadığımız an'a adaptasyondaki en belirleyici dönem.
Zor yıllar geçirmiş olsak da, içimizdeki çocuğun elini bırakmayalım ki ruhumuza bir pencere, bir ışık olsun.
Keyifli diyemeyeceğim ama meşakkatli yolculuk isteyenlere tavsiyemdir.
