,gözlerine hükmü geçmeyerek onların bakmasına müsade etti. böyle birbirlerine bir müddet baktılar, sanki gözler uzun müddet birbirinden kaçan ruhların artık karşı gelememesiyle zayıf ve hasta, elim bir mücadeleye zapt edilmiş, bitaptılar.
en memnun olduğu anında bile ruhundaki eksiklik duygusu bir başka ihtiyaçla dağlanıyor, şimdi zannediyordu ki bu ihtiyaç ancak böyle sıcak bir sevgiyle, bööyle dostane, kardeşçe bir vefayla tatmin edilecek...