Kim der ki "Gençliğimi israf etmedim"?
Kim ne derse desin, ıslık değil parola çığlık .
Siperden mezara tepemdedir her daim
Yüzbaşı Güz, Albay Ölüm ve General Ayrılık.
Herkes kendisinden esirgenen şeyler hakkında saplantılıdır. Neden mahrum olduysa, neyin yoksulluğunu/yoksunluğunu çektiyse, muhtemelen o şeyle ilişkisi -sapkınca değilse bile- saplantılı bir biçim kazanacaktır.
Mecburen değil ama, muhtemelen.