Hangisi olursa olsun yolculuk etmek artık yabancısı olduğum bir kavram değil, tam tersine doğal bir kavram. Bağlardan ve alışkanlıklardan iyice koptum; bunların ikisi de kuşkulu kavramlar benim için, eksikliklerini hissetmiyordum. İki bavulun birine dünyevi ihtiyaçlarım olan giysilerini, ikincisine ruhsal hazırlığım olan müsveddelerimi koyuyorum, ondan sonra her yer benim evim.
Konuşması nedense tutuk, sanki sürekli bir düş görüyormuş gibi de biraz bulanık. Bir şey aranır gibi, bir şeye sahip gibi değil; gözlerinde de bu belirsizlik var, ama yumuşak ve iyicil bakışlı.