Spoilerli DY yorumm️️1000Kitap
İyi de değildi kötü de değildi. Adoranın yazısı gelişmiş okurken keyif aldım. Doğrusu savaş kısmının daha önce geleceğini sanmıştım, yanılmışım. Kitap 530 sayfa savaş 450. sayfada gümbür gümbür geliyo. Güney cephesinin dümdüz olduğunu söylüyorlar fakat Zaiden hâla yaşıyor ve onunla ilgili bir tek bişi bile söylenmiyor. Irithelin güç kazanmasını az çok tahmin etmiştim linin saigenin eurianın, reikanın var onun niye olmasın. Çok ani geldi onun gücüde ve neden geliyo nasıl olabiliyor. Gelelim Reika hazretlerine o kadar iyilik yap sonra arkadan bıçakla paşaya bak ya bide ukala ukala konuşuyo. Reikaya Tarrentten daha fazla paragraf ayırmış Tarrenti daha fazla okumak isterdim. Andros ve Lin yarım kaldı yanarsam bir ona yanarım ama linin saige ve irithel gibi aşkın peşinden koşmaması iyi oldu. Nxy ve Valroda niye mal gibi güç gösterisi yapıyolarsa boş yere öldüler. Yan karakterlerin çoğu ölmüş ya. Delhin ve Rakana üzüldüm daha çok ama onların ölümünü daha savaş içlerinde anlatsaydı büyük ihtimal ağlardım sonda verdiği ve karakterlerin hiçbiri birşey hissetmediği için duygusal olmamış. Nefeliyede daha çok sahne verilebilirdi bence. Irithelin güç kazandığı sahnede sanki ben kazanıyormuşum gibi hissetirdi o sahne en sevdiklerimdendi. Güzel bir maceraydı…
Sevgili Grange’yi tanımayanınız yoktur sanırım ben biraz tanışmakta geç kaldıysam da bir çok kitabını okuya bildim. Polisiye gerilim konusunda usta yazarınız bu seferki kitabı biraz kendi türünden uzak bu kitap bir anı biyografi tarzında ama aklınıza sakın ben Grange bu yaştayım burda doğdum burada büyüdüm burada okudum gibi klişe cümleler gelmesin. Kitabımızda yapmış olduğu başarılı kurgularını besleyen şeyin ne olduğundan babasının annesine çektirdiklerinden ki kitabın isminin hakkını veren bir baba var. 2 sene ondan uzaklaşmış olmalarına rağmen 22 senelik bir beden var ortada. Hem fiziksel hemde psikolojik olarak etkilenen bir aile düşünün neyse ki annesi ile annanesi sayesinde kurtulmuşlar. Bir çok meslek dalını denemiş ancak bir türlü kendini bulamamış tam pes ettim derken artık herkesin tanıdığı dünyaca ünlü olan yazarlık mesleğine adım atmış iyiki de atmış diye biliriz. Grange’yi daha iyi tanımak için kitabı okuya bilirsiniz önerimdir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitaba başlamadan yazarla başlayıp sonra kitap hakkındaki görüşlerimi yazacağım. Kazuo İshiguro sevdiğim bir yazar değil. Onun öksüzlüğümüz kitabını zorla bitirdiğimi söyleyebilirim. O günden sonra da bir daha hiçbir kitabını okumamaya kararlıydım. Distopik eser ararken karşıma çıktı bu kitap bir şans vereyim dedim ve okudum.
Kitabımız Kathy karakterinin anlatımı üzerinden ilerliyor. Anı defteri gibi ama değil. Yurtta kalan çocuklar var ve bu çocuklar o yurtta bir amaç üzerine yetişiyorlar. Yaşları gelince önce bakıcı sonra bağışçı oluyorlar. Kitap beni ilk sayfalarda cezbetse de ortada sinirden küplere bindirdi. Son kırk sayfa da olmasa daha çok eleştirirdim herhalde. Olaylar inanılmaz stabil ilerlediği halde sonunda neden bağışçı bunlar bunu öğrenebiliyorsunuz ama o bile tam açıklanmamış yüzeysel. Bazı gerçekler korkunç gelmesine karşın distopya eserden çok kurgu olduğunu düşündürdü. İçinde bir olay, aksiyon, başkaldırı arıyorsanız yok. Sadece teması ilginç. (Spoiler vermemek adına açıklamıyorum)
Japon bir yazarın eserlerini İngiltere
de İngilizler üzerine yazması durumu beni irrite ediyor. Bu kadar güzel bir kurguya bu denli basit günlük yaşam dedikodusu yakışmamış. Yine şaşırtmadın beni İshiguro.
Keyifli okumalar…
Biraz hayal kırıklığına uğrattı... DİKKAT SPOİLER VAR
Evet...ilk defa bir inceleme yazıyorum çünkü bu kitabı okuduğumda hissettiklerimi içimde tutmak istemedim. Kitap ilk başlarda gayet iyi ilerliyordu bir sıkıntısı yoktu ama yazar Euria'yı savunuyormuş gibi cümleler vardı yani okurken öyle hissediyordum sanki Euria'nın kötü olması mükemmel birşeymiş gibi... sanki zalim olması çok havalıymış gibi. Öyle bir hissiyat aldım bilmiyorum. Bence Euria kitapta fazla yüceltildi bu kadarına gerek yoktu. Ayrıca ne olursa olsun ben hiçbir zaman Euria'ya acımayacağım çünkü kötü olmak bir seçimdir. Herkes hayatta kötü ve dehşet verici şeyler yaşıyor ama herkes kötü olmayı sevmiyor Euira bunu kendisi seçti yani başına gelen herşeyi hak ettiğini düşünüyorum hatta daha fazlasını hak ediyordu. Şimdi spoilerli kısma geçiyorum
(SPOİLER)
ÇOOOK fazla gereksiz yere karakter öldüğünü düşünüyorum. Tamam Lin'in ölmesi çokta mantıksız gelmedi ama mesela diğerlerinin ölümü çok gereksizdi sanki sadece öldürmek için öldürüldüler ve çok aceleye geldi. Mesela Nyx ve Valro'nün düşünecek beyinleri yok mu Euria'nın öldürücü gücünden haberdarlar nasıl olur da canları çok kolay birşeymiş gibi Lin'in önüne geçip bizden yararlan diyebilirler? Lin bile kendine o kadar güvenmedi onlar nasıl güvendi pardon? Zatne ikisi de gereksiz yere öldü.
Mesela Andros'un ölümü de çok aceleye getirilmişti. Ya resmen zafer kazanıldıktan sonra Andros'un öldüğünü öğrendik ve yazar bunu çok yüzeysel bir şekilde anlatmıştı bir cümlede anlatıp bitmişti. Zaten adamı bu kitapta tanıdık en azından onun için adil bir son gerekiyordu ölüm nedeni acayip saçma adamın kalkan ve saldırı gücü var buna rağmen Drystan'ın zaman kazanması için birkaç askerle savaşırken öldü öyle mi? Kulağa çok saçma ve mantıksız geliyor.
Delhin ve Rakan'ın ölümünden de sanki günlük bişeyden bahsediyormuş
Puan vermedi
700 sayfa boyunca
Bitki, Böcek ve Kuşlar hakkında
Belgesel okumak isterseniz,
Hiç çekinmeden okuyun.
Kitabın neredeyse tamamı
Tuzu kuru olup kâşif mi olsam
Yoksa Araştırmacı ya da
Biyolog mu olsam diye
Kararsız olduğu sırada
Boş duranı Allah sevmez diyerek
Aldığı ani bir kararla dünyayı gezmiş
Ve aynı zamanda
bir gezgin olmaya da aday olan
Darwin bey hazretleri tarafından
Yapılmış olan gözlem, yorumlama
Ve misaller ile anlatıya dayalıdır !
Ben 8 yıl kadar önce
( O zamanlar gencim tabii )
Meraktan okumuş ve ha şimdi,
Ahanda şimdi sıra bize geliyor diye
Merakla sayfaları ( x2 ) çevirip
Son sayfalarda ise bu kitabın
o kitap olmadığını öğrenince,
Hem Darwin bey hazretlerine
Hem de teoriye küstüm !
Not : Kitabı bitirdikten sonra
Harbiden ben ne okudum dedirtiyor.
Necip Fazıl Kısakürek'in "O ve Ben" adlı eseri, yazarın kendi iç dünyasına, varoluşsal sorgulamalarına ve manevi arayışlarına odaklandığı önemli bir eserdir. Kitap, sadece bir anı kitabı olmanın ötesine geçerek, okuyucuyu derin düşüncelere sevk eden, felsefi ve edebi bir şölen sunar. Eser, Kısakürek'in hayatının farklı evrelerini, inançla, sanatla ve insanlıkla kurduğu bağları merkeze alır. Yazar, bu eserinde, kendi iç çatışmalarını, ruhsal buhranlarını, inanç arayışlarını ve bu arayışlar sonucunda ulaştığı manevi huzuru samimi bir dille anlatır. "O ve Ben", aynı zamanda, Kısakürek'in düşünce dünyasının, dünya görüşünün ve hayat felsefesinin bir yansımasıdır. Kitapta, İslamiyet'e olan derin bağlılığı, tasavvufa olan ilgisi, sanata ve edebiyata verdiği önem, dönemin sosyal ve siyasi olaylarına bakışı gibi birçok farklı konu ele alınır. Eserin temel teması, insanın varoluşsal sorgulamaları, kimlik arayışı, inanç ve ahlak değerleri üzerine kuruludur. Yazar, okuyucuyu, kendi iç dünyasına bir yolculuğa çıkararak, hayatın anlamını, ölümün ve ötesinin gizemini sorgulamaya davet eder. Kitap, aynı zamanda, insanın kendi içindeki çelişkileri, zaafları ve erdemleriyle yüzleşmesini sağlar. Necip Fazıl Kısakürek, "O ve Ben"de, edebiyatın gücünü kullanarak, okuyucuyu etkilemeyi, düşündürmeyi ve manevi bir aydınlanma yaşamasına katkıda bulunmayı amaçlar. Eserin hedef okur kitlesi, öncelikle, manevi değerlere önem veren, hayatın anlamını sorgulayan, felsefi ve edebi eserlere ilgi duyan geniş bir okuyucu kitlesidir. Özellikle, yazarın düşünce dünyasına ilgi duyan, onun eserlerini daha yakından tanımak isteyen okurlar için "O ve Ben" vazgeçilmez bir başvuru kaynağıdır. Eser, aynı zamanda, Türk edebiyatına ilgi duyan, farklı edebi tarzları keşfetmek isteyen okurlar için de önemli bir
