Hayatın tamamı yalnızca geniş bir "an" parçası olduğuna ve özű gereği geçici olduguna göre, elimizdeki bu belirli "anı" en iyi şekilde yaşamak için çabalamak nasıl olur da akılsızca olabilir?
"Sandığım kadar da iyileşmemiștim. Ama yine de iyi sayılırım. O denli ani oluyor ki böyle șeyler! Daha dün akşam çok iyiydim, annemle babama sorun isterseniz, ya da şöyle diyelim, daha dün akşamdan bir sıkıntı vardı içimde, küçük bir önsezi gibì. Evdekiler dikkat etselerdi, yüzümden anlayabilirlerdi."
Zamanın geçmekte olduguna kendini inandırmak için tekrar tekrar kol saatine bakmak saçma. İnsanın birisi can sıkıntısı içinde, ve pencerenin kıyısında duruyor ve ne düşündügünü bilmiyor diye zamanın durdugu olmamıştır hiç.