Bazı ayrılıklar vardır, insanı ağlatır. Bazıları ise gözyaşı döktürmez; sadece içini sessizce eksiltir. Ölüm de böyledir. Bir gün gelir ve sevdiğin birini senden alır. O an dünya dönmeye devam eder, insanlar güler, sokaklar kalabalıktır ama senin içinde bir şey sonsuza kadar değişmiştir.
Özlemek, aslında ölümün geride bıraktığı en büyük mirastır. Çünkü giden kişiyle birlikte anılar gitmez. Onun sesi kulağında, gülüşü aklında, sevgisi kalbinde yaşamaya devam eder. Bazen bir şarkıda, bazen eski bir fotoğrafta, bazen de hiç beklemediğin bir anda karşına çıkar ve kalbine ince bir sızı bırakır.
Derler ki zaman her şeyi iyileştirir. Oysa zaman sadece acıyla yaşamayı öğretir. Çünkü bazı insanlar unutulmak için değil, özlenmek için gelir hayata. Ve bazı yokluklar, yıllar geçse de ilk günkü kadar derin kalır.
Belki ölüm bir son değildir. Belki de seven insanların kalbinde devam eden sessiz bir yolculuktur. Çünkü gerçekten sevilenler ölmez; sadece gözden kaybolur. Kalpte bıraktıkları iz ise bir ömür silinmez.
Reklam
Batı Edebiyatı Önemli kişilerEdebiyat
BATI EDEBİYATI
A) ESKİ YUNAN VE LATİN EDEBİYATI
Batı edebiyatının kaynağı, Eski Yunan ve La tin edebiyatlarıdır. İsa'nın doğumundan dokuz yüzyıl öncesine giden ve MÖ II. yüzyıla kadar sü regelen Yunan edebiyatının ana kaynağı, Homeros'un llyada ve Odysseia destanları sayılır. Eski Yunan ve Latin edebiyatının önemli sanatçıları şunlardır:
1. HESİODOS:
— Didaktik bir şairdir. Didaktik şiirin kurucu su sayılmaktadır.
— Yurttaşlarını şiir yoluyla eğitmeye çalışmış; onları adaletli olmaya ve çalışmaya çağırmıştır.
— Köylü hayatını ve insanların günlük işlerini anlatan ilk şairdir.
— İşler ve Günler, en önemli eseridir.
2. SAPPHO:
— Yunan edebiyatının en büyük lirik şairi sayıl maktadır.
— Şiirlerinde özellikle aşk temasını işlemiş; aş kı, Tanrı'nın bir nimeti olarak görmüştür. Yaşadığı çağdan başlayarak, ünü gittikçe ge nişlemiş, kendinden sonraki bazı Yunan ve Latin şairlerini etkilemiştir.
— Sappho'nun şiirleri dokuz ciltte toplanmıştır. Şiirlerinden 170 kadar küçük parça kalmıştır.
3. AİSOPOS:
— Yalnız fabl türünde yazmıştır. Fabl türünün
kurucusu sayılmaktadır. Anlattığı masalların konularını, gezileri sırasında uğradığı Doğu memleketlerinden topladığı tahmin ediliyor. Batı edebiyatında fabl türünde yazan şairler üzerinde derin etkisi görülür. Özellikle, Fran sız şairi La Fontaine, ondan çok yararlan mıştır.
— Fabiler adlı bir eseri vardır.
4. AİSKHYLOS:
— İlk büyük tragedya şairidir. Tragedyanın gelişmesinde büyük payı vardır.
— Eserlerinde gelenekleri ve ahlakı savunur.
— Onun eserlerinde insanlar tanrıların iradesiy le hareket eden yaratıklar olarak gösterilir; bunlar ne yaparlarsa yapsınlar, alınyazılarının dışına çıkamazlar.
— Doksan kadar eser yazmış olan Aiskhylos'un yalnız yedi tragedyası elimize geçmiş, diğer leri kaybolmuştur.
5. SOPHOKLES :
—
Gönül sandı ki vefa bâki kalır...
Bir âh dolaşır arş ile ferş arasında,
Sevgi mahkûm,insaf mahpus bu çağda.
Gönül sandı ki vefâ baki kalır,
Meğer cihân bir serapmış, sürür de aldanır.
Sevginin hükmü ne vakit haram oldu,
Muhabbet gizli suç, gönül perişan oldu.
Kardeş kardeşe bigâne bir nazarla,
Bir bakış kifayet etti düşmanlığa.
Söz söylenmeden evvel hüküm kesildi,
Niyet sorulmadı, dil kılıç kılındi.
Merhamet hicrete düşmüş, adâlet bî-tâb,
İnsan insana gurbet, zaman hoyrat, harâb.
Yontulmamış kalpler mâzîden nişân,
Her katılık, unutulmuş bir ahdin nişân.
Düzen sanılan bu âlem içten paslı,
Vefâ firârî, vicdan zincirli, yaslı.
Anılar yanar mâzîde, kül olur savrulur,
Sevilenler gider, hakikat susar, yalan olur.
Bir âh dolaşır arş ile ferş arasında
Sevgi mahkûm, insaf mahpus bu çağda.
Lâkin her şeb fecre gebedir ey gönül,
Kül altındaki kor ölmez, sanma ki söner bülbül.
Bir secde, bir niyaz yeter bir ân,
Taş kesilen kalbe iner rahmet-i Rahmân.
LAHZAİMÂNÂ
Reklam
Reklam