Kadim bir heyelanın toprağı düşer üstüme
Dünyanın kafes olduğunu şimdi anlarım.
Kafesin içinde bir göğüs kafes,
Onun içinde bir anka ateş,
Geçici sahibini ararım.
Can kuşu çırpınır durur "çalab"! "çalab"!
Ben yüzüne baksam ağlarım...
Yorumlarınızı bekliyorum.