anka
@anka__
"Senden asla kaçamadım"
Kafka'nın herkesin hayatına bir nebzede olsun dokunduğu eseri.. Sadece, anne ve babanın ya da anne ve baba olmayı düşünenlerin değil, herkesin hayatında bir kere de olsun okuması gerektiği bir kitap. Davranışların insan üzerinde bıraktığı etkileri sade ve anlaşılır bir şekilde okuyucuya sunuyor.
Babasının, evliliğine karşı çıkmasından başlayan hesaplaşma, hor görüşlerine ve alaycı davranışlarına maruz kalmasına kadar uzanıp Kafka'yı, iç dünyasını kağıda dökmeye sürüklemiştir. Bu sürükleniş yaşanırken de karşı tarafı incitmekten kaçtığı çabasını derinden hissedebiliyorsunuz. "Babaya mektup" başlığındaki detayını Kafka'nın, babasına hiçbir zaman ait hissetmediğini kitabın ortalarına gelince daha net anlıyorsunuz.
İçinde insanoğluna ait detaylara yer verildiği bu kitap, sizleri benzeri olaylara denk geldiğimiz düşüncesine itiyor.
Zoraki durumlar, ait hissetmediğin yerde bulunmak, rahatsızlık duymak, anlamlandıramamak, istemediğin şekle bürünmek bla bla...
Kafka, iç hüznün bana öyle yansıdı ki, mektubun babana ulaşmamış olabilir ama eminim ki bu kitaptan dersini alan çok insan olmuştur :) keyifli okumalar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi"
Vasconcelos kitabı tam on iki günde yazmış ama yirmi yıldan fazla bir zaman yüreğinde taşıdığını söylüyor. Bu duyguyu sizde biraz da olsa hissedebiliyorsunuz. Zeze'nin henüz 5 yaşındayken o minik bedeniyle koca dünyayla baş etmeye çalışması kalbimde derin bir acı bıraktı. Aslında yaşıtlarından çok daha olgun zeki ve hayal dünyası geniş bir çocuk. Fakat bu kirli dünya ona acımıyor, haylaz bir çocuğa dönüşmesine ve umutlarının tıpkı bir toz bulutu gibi yok olmasına neden oluyordu.
Seninle daha önce tanışıp, sonra okurum diye kenara attığım için üzgünüm zeze...
Öncelikle kitabı ismine aldanıp okumaya karar verecek olursanız çokta ilginç bir konu beklemeyin. Okumaya başlarken konu akıcı bir şekilde giderken birden bire "acaba düşünerek okumadım mı, konuyu mu kaçırdım?" şüphesine düştüm. Çünkü olay kitabın ana karakteri ile arkadaşları arasında geçerken birden John hayaletiyle yüzleşir ve Harun El Reşid dönemine gider. Yani konudan uzaklaşır gibi oluyorsunuz. Açıklamaların olduğu kısmı da sıkıldığım için okumaktan vazgeçmiştim. Daha sonra anlatılmak istenildiği şeyi neden tam anlayamadığımı düşünüp kitabın incelemelerine göz attım. Aslında son kısımlarını okumam gerektiğini, incelemeler sayesinde konuda asıl anlatılmak istenilen şeyi anlamış oldum. Yani kısaca olay, insanın korkularına esir olduğunu John karakterinin geçmişine inip olayı yaşadıkları üzerinden öykü tarzında kısa olacak şekilde bizlere sunuyor. Kitap bir oturuşta okunabilecek kadar kısa. İyi okumalar :))
Yeri bende ayrı olacak dediğim kitaplardan bir tanesi.. İçinde kendinizi bulabileceğiniz bir kitap. Her sayfası ayrı güzel, ayrı manalı... Yarım kalan bir kalbin satırlara dökülüşünü okuyucuya muazzam bir şekilde sunuyor. Raif Efendi'nin bu sessizliği, insanların her dediğine boyun eğişi ilk başta karakterinin öyle olduğu kanısına varmıştım. Sayfanın ortalarına doğru geldiğimde yanıldığımı, aslında içinde koca bir boşluğa ait olduğunu anladığım vakit, kitabın sonunu merak edişim kat ve kat artmıştı. Aslında Raif Efendi sessiz değil herkesten çok konuşuyordu. İçinde yarım kalmış bir aşkın acısına hapsolmuştu.
Güzel adam Raif, içimde tarif edilemeyecek bir yer bıraktın. O nasıl, sevmek son nefesine kadar o insana ait hissetmek? Kader sizi ayırdı evet ama ikinize de dünyada sevilmenin var olduğunu öğretti...
Raif Efendi'nin son satırlarına kalbimi ve birazcıkta gözyaşımı bıraktım. Kürk Mantolu Madonna, seni tekrar okumak dileğiyle...
İnsan neyle yaşar bilinmez ama sevgiyle yaşaması gerektiğini bilmesi kesinn :))))
Sen nasıl bir kitapsın böyle... Nasıl başarabilirsin ki beni kendi iç dünyama ve dünyanın en kirli oyunlarının birine konuk etmeye? Sen kitapsın kendine gel!
Kısaca bahsetmem gerekirse, insanı tekrar tekrar düşünmeye iten, dünyada insanı insan yapan tek şeyin iyilik olduğunu, açgözlülüğün sonucunun insanoğlunun sonu olduğunu, her şeyin en iyisi olmasını düşünüp çabalarken aslında kendimizi hırsımızın kölesi olmasına bilet hazırlarken bulduğumuzu bizlere çok güzel aktarıyor kitap. Herkese şiddetle tavsiye ediyorum iyi okumalar şimdiden...
