İkimiz aynı acıyı paylaştık ama o benden önce iyileşti; ben ise hâlâ o bataklıkta çırpınıyorum, Ben onun acısına sığınak olmaya çalışırken, o kendi yangınını omuzlarıma bırakıp kaçmayı seçti.
Bazı vakitler tren geçiyor evin yakınından,
Yaşlanıyorum pencereden her bakışımda,
Anna Karenina'yı taklit ediyor zaman,
Atıyor kendini raylara.
Neden her aşk,
Bir kadının cenazesini kaldırır mutlaka?
Didem Madak
Didem Madak
Anna Ahmatova
Sen ve ben acıdan bir dağız. Sen ve ben bu dünyada bir daha hiç karşılaşmayacağız.
Hiç olmazsa gece yarıları
Bir selam gönderebilsen yıldızlardan..