Lev Tolstoy'un Anna Karenina adlı romanı, aşkı, toplumsal kuralları ve insan ilişkilerini oldukça etkileyici bir şekilde anlatır. Hikâyenin merkezinde, Anna'nın yaşadığı yasak aşk ve bunun hayatında yarattığı sorunlar yer alır.
Romanda aşk, evlilik ve toplum baskısı gibi konular samimi ve gerçekçi bir dille işlenir. Anna Karenina, unutulmaz karakterleri ve sürükleyici anlatımı sayesinde dünya edebiyatının en sevilen klasiklerinden biri olarak kabul edilir.
Bir yargıç bir doktor bir de doktorun eşi
Kitabın isminden ötürü bir boşanma süreci okuyacağımı düşünmüştüm ama tam olarak öyle değildi.
Kitap babası ve dedesi yargıç olan Komives'in yargıçlık yapacağı bir boşanma davasının taraflarından Doktor'un, çocukken sınıf arkadaşı olduğunu fark etmesiyle başlıyor.
Komives, yitirilen değerleri, aile bağlarını, gelenekleri temsil eden bir karakter.
Boşanmanın taraflarından Doktor, kendi iç çatışmalarından çıkamadığı için eşini yani Anna'yı tam olarak göremeyen biri.
Anna, hep istediği gibi yaşamış ama kimsenin gerçekten ne istediğini sormadığı biri.
Anna'nın dilinden bir şey okumuyoruz kitapta. Başta Komives'i tanıyoruz ve okuyoruz. Sonra Doktor, Komives'i ziyarete geliyor. O noktadan sonra da daha çok Doktor'u dinliyoruz.
Doktor'un idealleştirdiği bir kadın var : Anna. Onunla evleniyor ama yürümüyor ilişki. Sözde kadın Komives'in ona teklif etmesini beklemiş de Komives de aslında rüyalarında Anna'yı görüyormuş da... Bu kısımların ayakları yere basmıyordu. Bu açıdan sevmedim. Mış mış larla ömür de geçmez roman da. Doktor'un kendi iç görülerini paylaştığı kısımlar ve yargıcın kendini ve durumları anlattığı yerler güzel.
Sandor Marai yazdığı için okunur. Kurgu sağlam değil, içerik iyi. Kayda değer analizler var. Karakterler karakterli değil :)
Reklam
Anna Karenina
Mon cher, Anna Karenina öldü! Anna Karenina bitti, ben şimdi hangi kitabı okumamak için başka kitaplar okuyacağım!
* Anna Vronski'ye acı vermek için ölümü seçti! Ne kadar acımasız!
*Bugünkü bakış açımla, Anna kendini hiç sevmeyen çocuk bir kadın!
*Bu hayatta her şeyin başı kendini sevmek, her şey kendini sevmekle başlar. Kendini sevmeyen hiçbir şeyi sevemez!
*Tolstoy amca döktürüyor. Bir Anna gibi düşünmesi fakat Vronski gibi düşünememesi ilginç olmuş! Bu yaşımın tespiti!
*Aşk, kendi benliğinden uzaklaşmak, kendini tanıyamamak, bir daha eski kendine rastlayamamak falan. Fakat Anna gibi bir karar almak değil! Bunun için tam bir ruh hastası olmak şart
Sıcağı sıcağına yeni bitirdiğim #annakarenina kitabı ile birlikte geldim. Kendisi 
Okuyan kadinlar kulubu nün #heraybirdünyaklasiği etkinliği için seçtiği kitap olur.
Klasik okuyama başlayalı fazla olmasa da bu güzel etkinlikler ve @isbankasikulturyayinlari sayesinde keyfini çıkarıyorum.
Sayfa sayısı nedeniyle alışık olduğumun dışında, uzun süren bir okuma olsa da anlatım bakımından zorlanmadım. Karakterler yormadı bu sefer. Birbirleriyle olan ilişkileri-bağları net olarak oturdu okuma esnasında. Bir yerden sonra merakta uyandırınca tam oldu. Benim için iki ana konudan oluştuğunu söyleyebilirim. Anna' nın alışılmadık, tasvip edilmeyen hayatı ve Levin'in düşünceleri... Anna, anlatılan dönemde her ne kadar ihanet eden kadın rolünde olsa da, kimsenin cesaret edemediği hayatı seçmesiyle yaşanan zorlukları anlatıyor. Aşk, tutku, kıskançlık, nefret, hırsla birlikte, ahlaksızlıkla anılan varlığı, mutlu oluşu sebebiyle bazı kesimler için akıllarında 'acaba' sorusunu canlandırıyor. Levin ise dönemin koşullarında Rusya'yı, aile yapısını, geçimi, politikayı anlatıyor kendi gözünden.
Benim için keyifli bir okumaydı, ilk fırsatta izlemeyi de düşünüyorum. Kitapla kalın.
"Yaşam tarzım, sizin hoşunuza gidebilir ya da gitmeyebilir. Ama benim için hiç fark etmez. Beni tanımak istiyorsanız saygı göstermek zorundasınız..."
Okuyan kadinlar kulubu nün #heraybirdünyaklasiği etkinliği için seçtiği kitap olur.
Klasik okuyama başlayalı fazla olmasa da bu güzel etkinlikler ve @isbankasikulturyayinlari sayesinde keyfini çıkarıyorum.
Sayfa sayısı nedeniyle alışık olduğumun dışında, uzun süren bir okuma olsa da anlatım bakımından zorlanmadım. Karakterler yormadı bu sefer. Birbirleriyle olan ilişkileri-bağları net olarak oturdu okuma esnasında. Bir yerden sonra merakta uyandırınca tam oldu. Benim için iki ana konudan oluştuğunu söyleyebilirim. Anna' nın alışılmadık, tasvip edilmeyen hayatı ve Levin'in düşünceleri... Anna, anlatılan dönemde her ne kadar ihanet eden kadın rolünde olsa da, kimsenin cesaret edemediği hayatı seçmesiyle yaşanan zorlukları anlatıyor. Aşk, tutku, kıskançlık, nefret, hırsla birlikte, ahlaksızlıkla anılan varlığı, mutlu oluşu sebebiyle bazı kesimler için akıllarında 'acaba' sorusunu canlandırıyor. Levin ise dönemin koşullarında Rusya'yı, aile yapısını, geçimi, politikayı anlatıyor kendi gözünden.
Benim için keyifli bir okumaydı, ilk fırsatta izlemeyi de düşünüyorum. Kitapla kalın.
"Yaşam tarzım, sizin hoşunuza gidebilir ya da gitmeyebilir. Ama benim için hiç fark etmez. Beni tanımak istiyorsanız saygı göstermek zorundasınız..."
Kitap, lösemi hastası ablasına donör olması için dünyaya getirilen Anna'nın kendi bedeni üzerindeki söz hakkını savunmak istemesiyle başlıyor.
Yazar, olayları farklı karakterlerin gözünden anlatarak her birinin yaşadığı duygusal çatışmaları derinlemesine hissettiriyor. Bu sayede hiçbir karakter tamamen haklı ya da haksız görünmüyor; okuyucu sürekli farklı bakış açıları arasında kalıyor.
Romanın en güçlü yanı, insanı zor sorularla baş başa bırakması. Bir çocuğun hayatını kurtarmak için diğer çocuğun ne kadar fedakârlık yapması beklenebilir? Anne-baba sevgisinin sınırları var mıdır? Bu sorular kitabın son sayfasına kadar etkisini sürdürüyor.
Duygusal, sürükleyici ve düşündürücü bir roman olan Kız Kardeşim İçin, beni hem üzdü hem de uzun süre etkisinden çıkamayacağım bir hikâye sundu. Özellikle aile ilişkilerini ve insan psikolojisini konu alan kitapları sevenlere gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Mevcut sayfa sayısının yarısı yeterdi, çok fazla tekrara girdi. Bu da biraz sıkıcı oldu.
Konu genel olarak fena değil ama bu minvalde yazılmış eser sayısı da zaten yüzlerce.
Yazar sanki yeni bir din oluşturmaya çalışmış ve bunu yaparken diğer dinlere, hem ilahi hem insan eliyle oluşturulmuş olanlar, eleştiri getirerek ilerlemiş.
Kahramanın, o evrende düşünürsek, doğruyu bulması yıllar almış ve sürekli bir rehbere ihtiyaç duymuş. Nihayetinde kendisi rehber olmuş gibi ama yine de yetersizliğini okuyucuya yansıtıyor yazar.
Yani bazı insanların düzelmesi için bir olay yeterken bazıları için binlercesi de fayda etmez. Bunu da kabul etmek gerekiyor sanırım. Okunabilir.
Reklam
Reklam