ada
@annsae
50 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Sahaftan öylesine aldığım bir kitabı bu kadar sevmem beni şaşırttı. Kitabın nasıl bittiğini anlamadım. Gerçekten bayıldım. Detaylara boğmadan, sade ama fizik teorileriyle kafa yoran bir kitaptı.
En başları biraz sıkıcıydı ama sonradan su gibi aktı geçti.
9 puan vermemin sebebi kitabın gerilim diye geçiyor olması. Benim için bilim kurgu kitabıydı sadece. Hatta bilim kurgu kitabı olarak adlanırsak 9dan daha az puan verirdim.
Yine de çok sevdim, her sayfayı heyecanla okudum. Reading slumptan çıkaran bir kitap olduğu için daha da sevdim.
Sonları da gerçekten şaşırttı beni. Eğer elinizde varsa veya almayı düşünüyorsanız zaman kaybetmeyin derim. İyi okumalar şimdiden.
Reklam
Hikaye çok ilginç olmasa da kitabın içi fazlasıyla ilginçti. İki çocuğun hikayesi anlatılıyor. Birisi yazıyla, diğeri ise diğer çocuktan 50 yıl önce, çizimle anlatılıyor. Çizimleri yazarın kendisi yapmış ve o kadar güzel ki gerçekten her çizime hayranlıkla baktım.
Kitap sayfa sayısı ve içinde iki hikaye anlatıldığı için beni korkutsa da (belki anlamam diye) hiç öyle olmadı. Gerçekten çok basit ve güzeldi. Çocuklarınız bile okuyabilir rahatlıkla.
Elimde 3 kitabı bulunduğu için okuduğum bir kitap. İlk 150-200 sayfası o kadar kötü ki sinir krizi geçire geçire okudum. Kitabı okuyanların çok sevdiği Onur Zorlu'dan nefret ettim. Başrol karaktere,
İlk defa bir gerilim romanı okuyacağım için çok heyecanlıydım ancak hiç beklediğim gibi değildi. Birisi incelemesinde "3 satırda 10 kere öpüşüyorlar" yazmıştı. Bunu abartı olarak algılamıştım ama kesinlikle değil. Cidden 3 satırda 10 kere öpüşüyorlar.
Konuyla kitabın içindekinin alakası yok. En basiti, arkada balayı için gittikleri bir otelde not buldular falan yazıyor ama kitapta öyle bir sahne yok. Çok saçma, gerçekten çok saçma.
Kız tacize uğruyor, tek düşündüğü erkek. Kız şiddet görüyor, tek düşündüğü erkek. Bir olay oluyor, üzerinde durmadan öpüşmeye başlıyorlar. Cidden çok sinir bozucu. Ayrıca konular çok hızlı geçiyor. Ne olduğunu bile anlayamıyorsunuz.
12 yaşındaki bir ergen çocuğun yazdığı bir hikayeye benziyor. Eğer içindeki aşk güzel olsaydı gerilim romanı olmasını düşünmeden 5 puan falan verirdim ama güzel de değil.
Bu kitabı sevenler nasıl sevmiş anlamadım. Acaba farklı kitaplar mı okuduk diye düşünmeden edemiyorum.
Bir tek sonunda şaşırdım o kadar. Arka kapak kurgusu güzel, tamamen ona aldanıp sahaftan almıştım. Eğer başka bir yazar yazsaydı gerçekten çok iyi bir kitap olabilirdi.
Uzun lafın kısası asla önermiyorum.
Çok merak ettiğim kitaplar genellikle beklentimi karşılamaz ama bu beklentimin de üzerindeydi. Gerçekten bayıldım. Kitabı genellikle geceleri okudum, eğer kendimi uyumak için zorlamasaydım muhtemelen 1 günde biterdi.
Normalde bu tarzda kitaplar kafamı çok karıştırır, karışık anlatılır çünkü. Hayal etmekte, o sahneyi önüme getirmekte zorlanırım ancak bu kitapta kesinlikle öyle bir olmadı. Beni en çok sevindiren de buydu zaten. Sınav zamanımda "boş kafayla okurum, şimdi beni zorlar" düşüncesiyle okumayı ertelemiştim, keşke ertelemeseydim.
Tek sorun kitabın olay odaklı olması. Bu aslında güzel bir şey, boş olaylarla bizi oyalamıyor ancak Hideo ve Emika'nın ilişkisi çok hızlı ilerledi. Ve yan karakterler pek anlatılmadı. Şahsen Hideo'dansa Asher, Hammie ve Roshan benim dikkatimi daha çok çekiyordu. Umarım 2. kitapta onları daha çok görürüz. Sırf bunlar yüzünden 9.5'tan 10 verdim. Belki 2. kitaptan sonra 9'a düşürebilirim.
Sonuna pek şaşırmadım çünkü bekliyordum. Tabii bilmenin sevincini yaşamadım da diyemem. Ama sonu gerçekten çok kafa karıştırıcıydı. Kimin iyi adam kimin kötü adam olduğunu ben bile anlayamadım, Emika'yı düşünemiyorum.
Bir de şunu söylemeden geçemeyeceğim, Emika'nın takım arkadaşlarıyla iyi oldukları kısımları kulaklarım ağzımda okudum. Benim için baş karakterin arkadaşlarıyla olması >>>tek başına olması
Yarın hemen 2. kitaba başlayacağım. İyi ki ikisini birlikte almışım. Yeni almayı düşünüyorsanız size de ikisini birlikte almanızı öneririm. Şimdiden iyi okumalar
Reklam