“İnsan anlatılmayanı bilebilir mi?
Dile dökülmeyenin izini taşıyabilir mi?”
“Duvara güzel bir tablo asabilmemiz için önce oraya sağlam bir çivi çakmamız gerekir.”
“her şeye geçerken bakacaksın, hiçbir yerde durmayacaksın. Yalnız Tanrı'nın geçici olmadığını düşün.”
Müthiş bir girişi var. Henüz yeni başladım okumaya ama yazmadan edemedim. Bilmem kaç kez okudum tekrar tekrar o satırları. Müsaadenizle, sizinle de paylaşıyorum;
“Neyse, beni okuduğun zaman, bu kitabı at ve çık.
Kitabım çıkmak arzusu versin isterdim sana, nereden olursa olsun çıkmak - kentinden, ailenden, odandan, düşüncenden. Yanına alma kitabımı. Menalque olsam, seni götürmek için sağ elinden tutardım, sol elin bunu bilmezdi, sonra, kentlerden uzaklaşır uzaklaşmaz bırakırdım bu sıktığım eli, sonra sana: Beni unut, derdim.
Kitabım kendisinden çok kendi kendinle ilgilenmeyi öğretsin sana - sonra kendi kendinden çok, kendi dışında kalanlarla ilgilenmeyi.”
