e.
@aphelepanta
mutsuz bir ölümlü ve tanrının kendisi gibi duygusuz
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
diğer insanlar sahte ve karanlıktır. çünkü kendilerini mahkûm ettikleri amaçlar, doğalarına aykırıdır. bu yüzden tatminsizlikleri, varlıkları kadar büyük olur. oysa denklemleri basittir. gücün ya da sevginin tatmin getireceğine inanmış, ancak ikisine de kavuştuklarında daha fazlasını istemişlerdir. ve tatminsizlikleri, daha doğrusu, basit denklemlerinin eşitsizliği karşısında bocalayarak delirmişlerdir. günümüz dünyası asla tatmin olmayan insanların ürünüdür.
Laplace Markisi’nin sözünü hatırlıyorum: bilmediklerimiz, bilemeyeceğimiz kadar çok… tanrının hâlâ tanrıtanımaz bir anarşist olduğunu düşünüyorum. ve insanın da çamurdan üretilmiş bir maymun olduğunu. ikisi bir araya gelince mutlu bir son beklemek zor.