Hanife
@approximately
27 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
!!SPOILER İÇERİR!!2023 Okuma Raporları
Açıkçası ilk bölümü okurken kitap çok yavan geldi. Adamın üstünkörü yazılmış duyguları, kendini sürekli haklı görmesi, her şeyi hep kendiyle ilgili sanması, insanlardan tiksinmesi, adamın kız dışında beyninde hiçbir düşünce olmaması midemi bulandırdı. Cümleler de çok basitti. Ancak ikinci bölümle birlikte yazarla tanıştık. Kızın yaratıcılığı, hayatı sevmesi, insanları önemsemesi( kendini kaçıran hasta biriyle bile empati kuracak kadar), ailesi, GP'yi düşünmesi, yalnızlıktan delireceği anlar....
Kendini Clegg'den üstün görmesi, ve bunun kendini beğenmişlik olduğunu düşünüp özeleştiri yaptığı yerler... Çok beğendim.
Hepsi çok duru cümlelerdi. Hiçbir aracı olmaksızın kızın beyninden direkt bana ulaşıyor gibiydi. Onun hayatta kalma isteğine kalbimi bıraktım. Üçüncü bölümle Clegg'in iğrenç hastalıklı zihniyetini anladık. Asla yardım çağırmayacak, "sevdiği" ile ölemeyecek( ki bunu planlarken kendini aklıyordu) kadar korkaktı. Kız öldüğü gibi önce kendini acındırıp sonra da anında başka bir kızı takip etmeye, koleksiyonunun yeni parçası için planlar yapmaya başlamıştı bile. Ve bu son bölümde ciddi anlamda içim ürperdi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İdam. Başkasının yaşama, pişman olup düzelme hakkını, hayatını elinden alan o iğrenç ceza. Ceza mı sahiden, sonrası yokken? Caydırıcı mı?
Suçu işleyecek psikolojiye sahip birini durdurabilir mi?
Peki suç oranları nasıl düşecek? Suçu işlemeye sebep olan etkenleri ortadan kaldırarak belki. Fakirlik, eğitimsizlik, eşitsizlik, yolsuzluklar, dini alet etme, şiddeti normalleştirme.. Hugo da önsözünde bunları vurguluyor. İnsan hayatının öneminden bahsediyor. Kokuşmuşluğu, toplumsal hayatı, dönemin kafa yapısını çok güzel anlatıyor.
Bir idam mahkumunun son günü o kadar normal ki. İnsanı heyecanlandıran, meraklandıran, ani duygu değişimlerine sebep olacak olaylar yok. Hapiste idam edilmeyi bekleyen biri, hapsolmuş biri neleri görebilirse, nelere tanık olabilirse onlar var bu kitapta. Bu bize normal gelen her görüntü, her an onun için hafızasına kazımak istediği hayatının son saatleriydi. Sonuna yaklaştığı hayatıydı. O yüzden her bir an, her bir detay çok önemliydi. Son nefesini verirken yanında götürebilecek gibi sarılıyordu o anlara. O yüzden bazen detaylı tasvirlerde kaybolsam da bu anların mahkum için önemini düşünüp mantıklı buldum.
C. Bronte 19. yüzyıl başlarında bir papazın kızı olarak dünyaya gelmiş. Sanırım bunun da etkisiyle Jane'in benzer ortamlarda geçen, o dönemin yaşantısını çok güzel, bize dönemin şartları hakkında bilgi verecek şekilde aktarmış.
Bir kadın neyi yapabilir? Neyi yaparsa ayıplanır, abes kaçar? Hangi işlerde çalışabilir? Dışarıda tek başına iş isteyen bir kadın nasıl algılanır? Jane dönemin bu sınırlamalarına karşı direniyor. Her şeyi hiç noksansız kafamıza oturtabiliyoruz. Eski dönemlerde geçen kitaplar benim için ikiye ayrılır: Dönemimizde yaşayan bir yazarın dönemi araştırarak kaleme aldığı kitap, o dönemde yaşamış birinin kaleme aldığı kitap. Birincisinde yazar o dönemi günümüzden ayıran şeyleri bize göstermek istercesine gözümüze sokabilir. Ancak o dönemde yaşayan biri için bunlar olağan durumlar olduğundan doğal şekilde yazıya aktarır dönemi. Bu da ikincisi gibi bir romandı. Her şey çok doğal, her şey noksansız şekilde kafamıza oturuyor.
Jane mükemmel şekilde insanların karakterlerini analiz edebiliyor. Kendisi de başta olmak üzere bu konuda dürüst davranıyor. Herkesin hatalarını, irade seviyesini, zayıflıklarını çabucak görüp ona göre karşısındakiyle iletişim kuruyor. Fikirlerini dile getirmekten çekinmiyor, Mr. Rochester ile ilk tanışmaları, sohbetlerindeki dobralık çok güzeldi. Kaçtıktan sonra yaşadığı zorluklar, kimsenin yalnız, yabancı bir kadına güvenmeyişi çok normal şekilde anlatılmış. St. John karakteri ise maalesef kitaptaki bana göre en duygusuz karakterdi. Dünya ile bağını öyle bir koparmış ki insani duygulardan haberi bile yok. Çoğu yerde tamam en iyi kul sensin, sen cennete gideceksin, biz zayıf dünyevi insanlarız diye bağırmak istedim. Jane onun etkisine çok çabuk kapıldı, kendisi de bunun farkındaydı. O bölümleri okurken biraz yoruldum.
Sonu da gayet
Bir insan bile isteye, tiksineceği bir şeyi neden yaratır?2022 Okuma Raporları
Frankenstein'ın çektiği acılar, çırpınışlar, vicdan azabı ve hasta olduğu bölümler çok gerçekçiydi. Yaratığın (bir adının bile olmaması çok acı) doğumu, etrafta amaçsızca dolaşması, yaşadığı kulübe...
Onun her şeyi öğrenmesi sağlayan aile, onu insan yapan aile aynı zamanda da onun bir yaratığa bir şeytana dönüşmesinin yolunu açtı. Hepimizin içinde var olan iyilik ve kötülük salt değil aslında anlık beliriyor. Ancak yaratık o kadar karanlık bir dünyada yaşıyor ki iyiliğin açığa çıkması imkansız. Düşmanını üzen ve yapabildiği, etrafına etki eden öldürmek eylemi, onun için vicdanını etkileyen bir eylem değil, başarı göstergesi. Kitap çok düşündürücüydü, çok beğendim.
Frankenstein ya da Modern PrometheusMary Shelley · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202021,8bin okunma
Kamelyalı Kadın, Marguerite2023 Okuma Raporları
19. yüzyıl Paris'inde geçen bu hüzünlü ama realist aşk romanında Kamelyalı Kadın yani Marguerite bir hayat kadınıdır. Zengin orta yaşlı erkeklerin metresi, gençlerin sevgilisi hatta yaşlılardan birinin de kızı olarak yaşamını sürdürür. Genç Armand ile tanıştıklarında ikisinin de hayatı değişir ve biz de bunları bir dostun ağzından dinleriz.
Aradan geçen 200 yıla rağmen o dönemde hayat kadınları günümüze göre daha fazla özgürlermiş, daha çok haklara sahiplermiş gibi düşünmeme sebep oldu kitap. Sosyal ortamlarda, insanların arasında rahatlıkla yer alabiliyorlarmış. Ayrıca yaşadıkları aşk o zamanın hatta günümüzün geneline bakıldığında standartların çok dışında. Erkek çoğunlukla kibar, özel hayatına saygı duymaya çalışan, sevdiği kadını olduğu gibi kabul etmeye çalışan ona olan sevgisini de dışa vurmakta sakınca görmeyen kısacası maço olmayan bir erkek denebilir. Kadın son sözü söyleyen, erkeğin korumasına ihtiyaç duymayan, aşık olduğu andan itibaren onun parasını kabul etmeyen, inatçı bir kadın. Yani günümüze göre bile statü farkı, cinsiyet rolleri gibi kalıpların dışında bir eser. Ayrıca çok akıcı. Yer tasvirlerinden, uzun betimlemelerden çok karakterlerin duyguları, karakter gelişimleri üzerinde duruyor. Sevdimmm.